Siergiej Czepikow
Siergiej Władimirowicz Czepikow (ros. Сергей Владимирович Чепиков, ur. 30 stycznia 1967 r. w Chabarowsku) – rosyjski biathlonista i biegacz narciarski, reprezentujący też ZSRR i WNP, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, a także dwukrotny zdobywca Pucharu Świata.
Kariera
Pierwszy sukces osiągnął w 1986 roku, zdobywając brązowy medal w sztafecie podczas mistrzostw świata juniorów w Falun. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Lahti zwyciężył w biegu indywidualnym, sprincie i sztafecie. W Pucharze Świata zadebiutował 22 stycznia 1987 roku w Ruhpolding, zajmując 22. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 23 lutego 1988 roku w Calgary, zajmując 3. miejsce w sprincie. Wyprzedzili go jedynie Frank-Peter Roetsch z NRD i kolejny reprezentant ZSRR - Walerij Miedwiedcew. W kolejnych startach jeszcze 27 razy stawał na podium, odnosząc przy tym siedem zwycięstw. Czterokrotnie triumfował w sprincie: 15 grudnia 1990 roku w Les Saisies, 26 stycznia 1991 roku w Anterselvie, 23 lutego 1994 roku w Lillehammer i 24 stycznia 2004 roku Anterselvie, a trzy razy był najlepszy w biegu indywidualnym: 9 marca 1989 roku w Östersund, 25 stycznia 1990 roku w Ruhpolding i 13 grudnia 1990 roku w Les Saisies. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 15 stycznia 2006 roku w Ruhpolding, zajmując trzecie miejsce w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 1989/1990 i 1990/1991, kiedy zwyciężał w klasyfikacji generalnej. Był też trzeci w sezonie 1988/1989, za Eirikiem Kvalfossem z Norwegii oraz innym reprezentantem ZSRR - Aleksandrem Popowem.
W 1988 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zdobywając dwa medale. Zajął tam trzecie miejsce w sprincie, za Frankiem-Peterem Roetschem i Walerijem Miedwiedcewem, a razem z Dmitrijem Wasiljewem, Aleksandrem Popowem i Miedwiedcewem zdobył złoty medal w sztafecie. Na tej samej imprezie był też czwarty w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o podium z Włochem Johannrm Passlerem o 7,4 s. Rok później, podczas mistrzostw świata w Feistritz zdobył złoto w biegu drużynowym i srebro w sztafecie.
Z mistrzostw świata w Mińsku/Oslo/Kontiolahti w 1990 roku wrócił z dwoma medalami. W biegu indywidualnym był drugi, plasując się między Miedwiedcewem a kolejnym rodakiem, Anatolijem Żdanowiczem. Następnie zajął trzecie miejsce w sprincie, za Markiem Kirchnerem z NRD i Eirikiem Kvalfossem. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Lahti w 1991 roku, gdzie oprócz srebra w sztafecie zdobył też brązowy medal w biegu drużynowym.
Jako reprezentant WNP Czepikow zajął drugie miejsce w sztafecie na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku. Był tam też dziesiąty w biegu indywidualnym i czwarty w sprincie, w którym w walce o brązowy medal lepszy był Harri Eloranta z Finlandii. Za to podczas mistrzostw świata w Borowcu w 1993 roku zdobył medale w trzech z czterech konkurencji. Oprócz srebrna w sztafecie, był też drugi w biegu drużynowym, a biegu indywidualnym zajął trzecią pozycję, ulegając tylko Włochowi Andreasowi Zingerle i innemu Rosjaninowi - Siergiejowi Tarasowowi. Ponadto na igrzyskach w Lillehammer zwyciężył w sprincie, zostając tym samym pierwszym w historii rosyjskim mistrzem olimpijskim w tej konkurencji. Pozostałe miejsca na podium zajęli Niemiec Ricco Groß oraz Siergiej Tarasow. Wspólnie z kolegami z reprezentacji po raz kolejny był drugi w sztafecie.
Od sezonu 1994/1995 startował w biegach narciarskich. W Pucharze Świata zadebiutował 26 listopada 1995 roku w Vuokatti, gdzie zajął 21. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów tego cyklu, jednak w sztafecie dokonał tego kilkukrotnie, w tym 7 grudnia 1997 roku w Santa Caterina wraz z kolegami był najlepszy. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1995/1996, gdy zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1995 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie był między innymi trzynasty na dystansie 50 km stylem dowolnym i szósty w sztafecie. Podczas mistrzostw świata w Trondheim dwa lata później był szesnasty w biegu na 10 km klasykiem, czternasty w biegu łączonym, osiemnasty w biegu na 50 km klasykiem oraz czwarty w sztafecie. Wystąpił też na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, plasując się między innymi na dziewiątej pozycji w biegu łączonym i piątej w sztafecie.
Od sezonu 2001/2002 powrócił do rywalizacji w biathlonie. W lutym 2002 roku startował na igrzyskach w Salt Lake City, zajmując ósme miejsce w biegu indywidualnym i czwarte w sztafecie. Już rok później zdobył srebrny medal w sztafecie na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2005 roku, zdobywając tam też srebro w biegu pościgowym. Rozdzielił tam Norwega Ole Einara Bjørndalena i Niemca Svena Fischera. W tym samym roku wystąpił również na mistrzostwach świata sztafet mieszanych w Chanty-Mansyjsku, zajmując drugie miejsce. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, zdobywając między innymi trzeci srebrny medal olimpijski w sztafecie. W startach indywidualnych zajął czwarte miejsce w biegu indywidualnym, piąte w biegu masowym oraz 23. miejsce w sprincie. Ostatni medal zdobył podczas mistrzostw świata sztafet mieszanych w Pokljuce w tym samym roku, zwyciężając razem z Anną Bogalij, Iriną Malginą i Nikołajem Krugłowem.
Jego żoną jest Jelena Mielnikowa.
Osiągnięcia w biathlonie
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium chronologicznie
Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Lokata |
Pudła |
Czas biegu |
Strata |
Zwycięzca
|
1.
|
23 lutego
|
1988
|
Calgary
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
25:08,1
|
+21,3
|
Frank-Peter Roetsch
|
2.
|
2 marca
|
1989
|
Hämeenlinna
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
3.
|
0+0+0+1
|
1:06:02,0
|
+1:01,3
|
Aleksandr Popow
|
3.
|
9 marca
|
1989
|
Östersund
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
1.
|
0+0+0+0
|
54:06,4
|
–
|
–
|
4.
|
18 marca
|
1989
|
Steinkjer
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
28:41,0
|
+32,0
|
Fritz Fischer
|
5.
|
19 stycznia
|
1990
|
Anterselva
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+1
|
28:50,6
|
+4,3
|
Jurij Kaszkarow
|
6.
|
25 stycznia
|
1990
|
Ruhpolding
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
1.
|
1
|
58:19,7
|
–
|
–
|
7.
|
20 lutego
|
1990
|
Mińsk
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+0+0+0
|
1:06:39,7
|
+23,3
|
Walerij Miedwiedcew
|
8.
|
10 marca
|
1990
|
Oslo
|
Sprint na 10 km
|
3.
|
1+1
|
25:48,9
|
+32,0
|
Mark Kirchner
|
9.
|
15 marca
|
1990
|
Kontiolahti
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
1+1+0+0
|
59:24,2
|
+30,3
|
Eirik Kvalfoss
|
10.
|
13 grudnia
|
1990
|
Les Saisies
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
1.
|
0+0+0+0
|
1:08:31,8
|
–
|
–
|
11.
|
15 grudnia
|
1990
|
Les Saisies
|
Sprint na 10 km
|
1.
|
0+1
|
29:40,9
|
–
|
–
|
12.
|
24 stycznia
|
1991
|
Anterselva
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+2+1+0
|
59:03,6
|
+1:03,4
|
Aleksandr Popow
|
13.
|
26 stycznia
|
1991
|
Anterselva
|
Sprint na 10 km
|
1.
|
0+0
|
27:45,1
|
–
|
–
|
14.
|
23 stycznia
|
1992
|
Anterselva
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+2+0+0
|
57:43,5
|
+33,3
|
Walerij Kirijenko
|
15.
|
10 marca
|
1992
|
Fagernes
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+1+1+0
|
1:01:52,0
|
+44,0
|
Mark Kirchner
|
16.
|
14 marca
|
1992
|
Fagernes
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
3.
|
1+2+0+1
|
1:01:59,0
|
+2:03,0
|
Geir Einang
|
17.
|
11 lutego
|
1993
|
Borowec
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
3.
|
1+0+0+0
|
53:05,4
|
+1:32,9
|
Andreas Zingerle
|
18.
|
16 grudnia
|
1993
|
Pokljuka
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+1+0+0
|
53:51,4
|
+11,1
|
Patrice Bailly-Salins
|
19.
|
23 lutego
|
1994
|
Lillehammer
|
Sprint na 10 km
|
1.
|
0+0
|
28:07,0
|
–
|
–
|
20.
|
9 stycznia
|
2003
|
Oberhof
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
26:08,3
|
+4,2
|
Ole Einar Bjørndalen
|
21.
|
8 lutego
|
2003
|
Lahti
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
26:27,5
|
+4,5
|
Alexander Wolf
|
22.
|
19 grudnia
|
2003
|
Osrblie
|
Sprint na 10 km
|
3.
|
0+1
|
24:05,4
|
+21,2
|
Siergiej Rożkow
|
23.
|
10 stycznia
|
2004
|
Pokljuka
|
Bieg pościgowy na 12,5 km
|
3.
|
1+1+0+1
|
36:18,8
|
+11,5
|
Ole Einar Bjørndalen
|
24.
|
24 stycznia
|
2004
|
Anterselva
|
Sprint na 10 km
|
1.
|
0+0
|
25:09,6
|
–
|
–
|
25.
|
23 stycznia
|
2005
|
Anterselva
|
Bieg pościgowy na 12,5 km
|
2.
|
0+0+0+1
|
32:16,5
|
+1:52,4
|
Ole Einar Bjørndalen
|
26.
|
9 lutego
|
2005
|
Pragelato
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
1+0+0+0
|
53:18,7
|
+15,3
|
Michael Greis
|
27.
|
6 marca
|
2005
|
Hochfilzen
|
Bieg pościgowy na 12,5 km
|
2.
|
0+0+0+0
|
36:41,4
|
+39,2
|
Ole Einar Bjørndalen
|
28.
|
15 stycznia
|
2006
|
Ruhpolding
|
Bieg pościgowy na 12,5 km
|
3.
|
0+0+1+0
|
39:08,4
|
+0,6
|
Michael Rösch
|
Osiągnięcia w biegach narciarskich
Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Konkurencja
|
Czas biegu
|
Strata
|
Zwycięzca
|
35.
|
11 marca
|
1995
|
Thunder Bay
|
10 km stylem klasycznym
|
24:52,3
|
+2:21,2
|
Władimir Smirnow
|
19.
|
13 marca
|
1995
|
Thunder Bay
|
10+15 km pościgowy
|
1:06:19,5
|
+2:14,5
|
Władimir Smirnow
|
11.
|
17 marca
|
1995
|
Thunder Bay
|
Sztafeta 4x10 km[2]
|
1:34:27,1
|
+2:58,1
|
Norwegia
|
13.
|
19 marca
|
1995
|
Thunder Bay
|
50 km stylem dowolnym
|
1:56:36,0
|
+4:48,7
|
Silvio Fauner
|
16.
|
24 lutego
|
1997
|
Trondheim
|
10 km stylem klasycznym
|
23:41,8
|
+1:16,5
|
Bjørn Dæhlie
|
14.
|
25 lutego
|
1997
|
Trondheim
|
10+15 km pościgowy
|
1:00:11,1
|
+3:03,4
|
Bjørn Dæhlie
|
4.
|
28 lutego
|
1997
|
Trondheim
|
Sztafeta 4x10 km[3]
|
1:37:06,1
|
+2:51,0
|
Norwegia
|
18.
|
2 marca
|
1997
|
Trondheim
|
50 km stylem klasycznym
|
2:16:37,5
|
+8:20,2
|
Mika Myllylä
|
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium
Czepikow nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ.
Przypisy
Bibliografia
- 1968:
(Aleksandr Tichonow, Nikołaj Puzanow, Wiktor Mamatow, Władimir Gundarcew)
- 1972:
(Aleksandr Tichonow, Rinat Safin, Iwan Biakow, Wiktor Mamatow)
- 1976:
(Aleksandr Jelizarow, Iwan Biakow, Nikołaj Krugłow, Aleksandr Tichonow)
- 1980:
(Władimir Alikin, Aleksandr Tichonow, Władimir Barnaszow, Anatolij Alabjew)
- 1984:
(Dmitrij Wasiljew, Jurij Kaszkarow, Algimantas Šalna, Siergiej Bułygin)
- 1988:
(Dmitrij Wasiljew, Siergiej Czepikow, Aleksandr Popow, Walerij Miedwiedcew)
- 1992:
(Ricco Gross, Jens Steinigen, Mark Kirchner, Fritz Fischer)
- 1994:
(Ricco Gross, Frank Luck, Mark Kirchner, Sven Fischer)
- 1998:
(Ricco Gross, Peter Sendel, Sven Fischer, Frank Luck)
- 2002:
(Halvard Hanevold, Frode Andresen, Egil Gjelland, Ole Einar Bjørndalen)
- 2006:
(Sven Fischer, Michael Greis, Ricco Gross, Michael Rösch)
- 2010:
(Halvard Hanevold, Tarjei Bø, Emil Hegle Svendsen, Ole Einar Bjørndalen)
- 2014:
(Dmitrij Małyszko, Anton Szypulin, Jewgienij Ustiugow, Aleksiej Wołkow)
- 2018:
(Peppe Femling, Jesper Nelin, Sebastian Samuelsson, Fredrik Lindström)
- 2022:
(Sturla Lægreid, Tarjei Bø, Johannes Thingnes Bø, Vetle Sjåstad Christiansen)
|
Identyfikatory zewnętrzne:
|
|