Data i miejsce urodzenia
|
4 grudnia 1963 Köyliö
|
Klub
|
Säkylän Urheilijat
|
Wzrost
|
180 cm
|
Debiut w PŚ
|
17.01 1985, Oberhof (34. miejsce – b. indywidualny)
|
Pierwsze punkty w PŚ
|
19.01 1985, Oberhof (20. miejsce – sprint)
|
Pierwsze podium w PŚ
|
12.02 1992, Albertville (3. miejsce – sprint)
|
Dorobek medalowy
|
|
Harri Henrik Eloranta (ur. 4 grudnia 1963 w Köyliö) – fiński biathlonista, brązowy medalista olimpijski.
Kariera
Pierwsze sukcesy osiągnął w 1981 roku, zdobywając złoty medal w biegu indywidualnym i brązowy w sprincie podczas mistrzostw świata juniorów w Lahti. Cztery lata później wystąpił na mistrzostwach świata w Ruhpolding, zajmując 24. miejsce w sprincie. W zawodach tego cyklu najlepsze wyniki osiągnął podczas rozgrywanych w 1989 roku mistrzostw świata w Feistritz, gdzie zajął dwunaste miejsce w sprincie i piąte w biegu drużynowym. W drugiej z tych konkurencji był też między innymi czwarty na mistrzostwach świata w Hochfilzen w 1998 roku oraz szósty na mistrzostwach świata w Osrblie rok wcześniej.
Jego debiut olimpijski miał miejsce w 1988 roku, podczas igrzysk w Calgary. Zajął tam 50. miejsce w biegu indywidualnym i 25. miejsce w sprincie. Cztery lata później, na igrzyskach olimpijskich w Albertville, osiągnął największy sukces w karierze. W sprincie wywalczył brązowy medal, zostając tym samym pierwszym w historii fińskim medalistą olimpijskim w tej konkurencji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Niemcy: Mark Kirchner i Ricco Groß. Na tej samej imprezie był też piąty w biegu indywidualnym i ósmy w sztafecie. Na igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku był trzydziesty w biegu indywidualnym, piętnasty w sprincie i piąty w sztafecie. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie uplasował się na dwudziestej pozycji w sprincie i ósmej w sztafecie.
W Pucharze Świata zadebiutował 17 stycznia 1985 w Oberhofie, zajmując 34. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty zdobył dwa dni później w tej samej miejscowości, kończąc rywalizację w sprincie na 20. pozycji. Na podium zawodów tego cyklu jedyny raz stanął 12 lutego 1992 w Albertville, podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992. Nigdy więcej nie znalazł się w najlepszej trójce zawodów pucharowych, jednak 12 marca 1995 w Lahti wraz z kolegami z reprezentacji był trzeci w sztafecie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1988/1989, kiedy zajął 23. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Osiągnięcia
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium chronologicznie
Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Lokata |
Pudła |
Czas biegu |
Strata |
Zwycięzca
|
1.
|
12 lutego
|
1992
|
Albertville
|
Sprint na 10 km
|
3.
|
0+0
|
26:02,3
|
+24,3
|
Mark Kirchner
|
Bibliografia