27 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Laibach
27 Landwehr Infanterie Regimenter Laibach
Historia
|
Państwo
|
Austro-Węgry
|
Sformowanie
|
1901
|
Rozformowanie
|
1918
|
Tradycje
|
Kontynuacja
|
2 Górski Pułk Strzelców
|
Działania zbrojne
|
I wojna światowa
|
Organizacja
|
Dyslokacja
|
Lublana
|
|
Rodzaj sił zbrojnych
|
c. i k. Obrona Krajowa
|
Rodzaj wojsk
|
piechota
|
Podległość
|
22 Dywizja Piechoty Obrony Krajowej
|
27 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Laibach – pułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.
Historia pułku
27 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Laibach został sformowany 1 października 1901 roku w Laibach (obecnie Lublana) z połączenia III i IV batalionu 4 Pułku Piechoty Obrony Krajowej Klagenfurt oraz nowo utworzonego batalionu[1][2]. Pułk został włączony w skład 44 Brygady Piechoty Obrony Krajowej Laibach należącej do 22 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej Graz[3][4].
Pułk był uzupełniany systemem terytorialnym. W tym celu został utworzony pułkowy okręg uzupełnień z Komendą Okręgu Uzupełnień Nr 27 (niem. Landwehr Ergänzungsbezirks Commando Nr 27 Laibach). Komendantowi okręgu uzupełnień podlegali oficjałowie ewidencyjni, eksponowani w miejscowościach: Stein, Gurkfeld, Gottschee, Rudolfswert, Adelsberg i okolicy Laibach oraz asystenci ewidencyjni, eksponowani w miejscowościach: Littai, Tscherneblm, Volsca i Loitsch. Komendant okręgu był równocześnie komendantem Okręgu Uzupełnień Pospolitego Ruszenia Nr 27 Laibach (niem. Landstrumbezirks Commando Nr 27 zu Laibach). Okręg ten został utworzony 1 października 1901 roku z połączenia batalionowych okręgów uzupełnień nr 24 Rudolfswert i nr 25 Laibach[5].
1 listopada 1907 roku pułkownik Bruno von Schmidt został mianowany generałem majorem i komendantem 87 Brygady Piechoty OK Linz[6].
4 grudnia 1910 roku pułkownik Eduard Kreysa został mianowany generałem majorem ze starszeństwem z 1 listopada 1910 roku i komendantem 52 Brygady Piechoty OK Leitmeritz[7].
11 kwietnia 1917 roku został przemianowany na 2 Górski Pułk Strzelców (niem. Gebirgs Schützenregiment Nr 2)[8].
Żołnierze pułku
- Komendanci pułku
- płk Bruno von Schmidt (1903 – 1907)
- płk Eduard Kreysa (1908[9] – 1910)
- płk Heinrich Thalhammer (1910)
- płk Karl Zahradniczek (1914)
- Obsada personalna w 1902 roku[1]
- komendant pułku – płk Bruno von Schmidt
- adiutant pułku – por. Ernst Liendl
- komendant Okręgu Uzupełnień Nr 27 – ppłk Robert von Franck
- komendant 1 batalionu – mjr Karl Walter
- komendant 2 batalionu – mjr Bernard Obwurzer
- komendant 3 batalionu – ppłk Johann Lavrič
- Oficerowie
Przypisy
- ↑ a b Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1902 ↓, s. 443.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1903 ↓, s. 446.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1902 ↓, s. 47.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1903 ↓, s. 47.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1902 ↓, s. 86.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1908 ↓, s. 63, 113.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1911 ↓, s. 29, 61, 133.
- ↑ Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 376.
- ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1903 ↓, s. 316.
Bibliografia
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1902. Wiedeń: styczeń 1902.
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1903. Wiedeń: styczeń 1903.
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1908. Wiedeń: styczeń 1908.
- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1911. Wiedeń: styczeń 1911.
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
Piechota sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgier 1867-1918