Galicyjski Pułk Piechoty Nr 58 (IR. 58) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
Pułk został utworzony w 1763 roku.
Okręg uzupełnień nr 58 Stanisławów na terytorium 11 Korpusu.
W latach 1830–1867 szefem pułku był arcyksiążę Stefan Wiktor, a po jego śmierci arcyksiążę Ludwik Salwator.
Drugimi szefami pułku byli: FML Franz Ignaz Maria Abele von Lilienberg (1830 – †17 XII 1861) i FML Alfred von Henikstein (1861 – †29 I 1882).
Kolory pułkowe: czarne, guziki srebrne.
Skład narodowościowy w 1914 roku 72% - Rusini[1],.
W 1873 pułk stacjonował w garnizonie Peszt, a batalion zapasowy w Stanisławowie. W latach 1903–1907 jednostka stacjonowała w garnizonie Przemyśl z wyjątkiem I batalionu detaszowanego w Stanisławowie. W 1908 dowództwo pułku i III batalion dyslokowano do Stanisławowa, a II batalion do Zaleszczyk. 4. batalion w latach 1908-1909 stacjonował w Budvie (wł. Budua)[2], w latach 1910-1911 w Perzagno, a w latach 1912-1914, jako detaszowany w Fočy[3].
Do 1914 pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty, natomiast 4. batalion był podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty[4].
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji. W grudniu 1914 w okolicach Bochni oraz Brzeska. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 310 w Leszczynie, 259 w Biskupicach Radłowskich oraz 30 w Święcanach.
Żołnierze
- Komendanci pułku
- płk Carl Ritter Schauer von Schröckenfeld (1873)
- płk Ernst Mattanovic (1903-1907)
- płk Mieczysław Zaleski (IV 1908 – VII 1912 → komendant 23 Brygady Piechoty w Krakowie)
- płk Vinzenz Kuhn (1912 – 1913 → stan spoczynku, 1 III 1918 mianowany tytularnym generałem majorem[5])
- płk Johann Konschegg (1913 – 1914[3])
- Oficerowie
Przypisy
Bibliografia
Piechota sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgier 1867-1918