Oddział powstał w 1758 jako Regiment Dragonów Löwenstein. W 1798 roku oddział został przemianowany na 4 Lekki Pułk Dragonów, w 1802 roku na 2 Pułk Szwoleżerów, a 1 czerwca 1851 roku na 7 Pułk Ułanów.
Swoje święto pułk obchodził 17 czerwca w rocznicę bitwy pod Wisternitz, stoczonej z pruskim regimentem jazdy w 1758[1].
W 1879 roku sztab pułku razem z kadrą uzupełniającą stacjonował w Brzeżanach[2].
W latach 1885– 1888 pułk stacjonował na Słowacji (sztab w Michalovcach, kadra zapasowa w Koszycach), a rekruta otrzymywał z Okręgu Uzupełnień Nr 55 (Brzeżany)[3][4][5].
W 1888 sztab pułku został przeniesiony do Lwowa, a kadra zapasowa do Brzeżan[6].
W latach 1905–1914 pułk stacjonował w Stockerau z wyjątkiem kadry zapasowej, która pozostawała w Brzeżanach na terytorium 11 Korpusu, z którego czerpała uzupełnienia. Pułk wchodził w skład 10 Brygady Kawalerii[8].
Organizacja pokojowa pułku
Komenda
pluton pionierów
patrol telegraficzny
kadra zapasowa
1. dywizjon
2. dywizjon
W skład każdego dywizjonu wchodziły trzy szwadrony liczące 117 ułanów. Stan etatowy pułku liczył 37 oficerów oraz 874 podoficerów i żołnierzy.