W 1721 roku został utworzony Pułk Kirasjerów, który w 1798 roku otrzymał numer „9” (niem.Kürassierregiment Nr. 9), a w 1802 roku został przemianowany na 5 Pułk Kirasjerów. 1 października 1867 roku oddział został przemianowany na Pułk Dragonów Nr 5[1]. Od 1869 roku pułk nosił nazwę wyróżniającą „Styryjsko-karyncko-kraiński” (niem. 5. Steirisch-kärntner-krainerisches Dragonerregiment)[2].
Swoje święto pułk obchodził 16 października w rocznicę bitwy pod Lipskiem stoczonej w 1809 roku[1].
Po śmierci cesarza Imperium Rosyjskiego Mikołaja I Romanowa pułk otrzymał jego imię „na wieczne czasy”[1].
W 1867 roku pułk stacjonował w węgierskim mieście Tolna[3], a kadra zapasowa od 1869 roku w Grazu[2]. W 1871 roku pułk został przeniesiony do Klagenfurtu, a kadra zapasowa pozostała w Grazu[4].
W 1914 roku sztab pułku razem z 1. dywizjonem stacjonował w Gorycji (niem. Görz), 2. dywizjon w miejscowości Slovenska Bistrica (niem. Windisch-Feistritz), a kadra zapasowa pozostawała w Mariborze (niem. Marburg) na terytorium 3 Korpusu, z którego czerpała uzupełnienia. Pułk wchodził w skład 3 Brygady Kawalerii w Mariborze[5].
Organizacja pokojowa pułku
Komenda
pluton pionierów
patrol telegraficzny
kadra zapasowa
1. dywizjon
2. dywizjon
W skład każdego dywizjonu wchodziły trzy szwadrony liczące 117 dragonów. Stan etatowy pułku liczył 37 oficerów oraz 874 podoficerów i żołnierzy.