Συντεταγμένες: 11h 20m 15.0s, +12° 59′ 30″
Ο Μεσιέ 66 (γνωστός και ως Μ66 και NGC 3627) είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ 2 σε απόσταση περίπου 35 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Λέοντα. Σχηματίζει μαζί με τον Μεσιέ 65 και τον NGC 3628 την «Τριάδα του Λέοντα». Εκπέμπει ακτίνες Χ και ραδιοκύματα.
Έχει εμφανείς λωρίδες σκόνης και οι βραχίονές του παρουσιάζονται παραμορφωμένοι, πιθανώς μετά από συναντήσεις με άλλους γαλαξίες. Άλλα αποτελέσματα αυτών των συναντήσεων είναι μία πολύ υψηλή συγκέντωση μάζας στον πυρήνα και η απομάκρυνση υλικού από τον ένα βραχίονα, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα εμφανή και ασυνήθιστο βραχίονα και λωρίδες σκόνης.[3] Πάνω στον δίσκο του γαλαξία υπάρχουν πολλές περιοχές ΗΙΙ, δηλαδή νεφελώματα.
Ο Μεσιέ 66 ανακαλύφθηκε από τον Σαρλ Μεσιέ την 1 Μαρτίου 1780, μαζί με τον Μεσιέ 65. Υποδεικνύει ότι δεν εντόπισε αυτά τα δύο αντικείμενα το 1773, όταν ένας κομήτης πέρασε ανάμεσά τους, πιθανώς εξαιτίας της λαμπρότητας του κομήτη.
Στον Μεσιέ 66 είχαν παρατηρηθεί μέχρι το 2009 4 υπερκαινοφανείς αστέρες, οι SN 1973R, SN 1989B (ο λαμπρότερος, με μέγιστο μέγεθος 12,2, του οποίου το άστρο προγεννήτορας είχε Η -9 περίπου), SN 1997bs και SN 2009hd.[4]
Στα 8,4 GHz (ραδιοκύματα) παρουσιάζεται μία τριπλή πηγή με διαστάσεις περίπου 2 λεπτών της μοίρας που σχετίζεται με την εσωτερική ράβδο του γαλαξία, ενώ υπάρχουν και άλλες περιοχές που προέρχονται από αστρογόνες περιοχές.
Στις ακτίνες Χ ο γαλαξίας παρουσιάζει μία μικρή πηγή, κοντά στον ραδιοπηρύνα του γαλαξία, η οποία επεκτείνεται σε απόσταση δύο λεπτών της μοίρας από την πηγή, με ίδια διεύθυνση και μέγεθος με τα ραδιοκύματα. Στις παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Αντίνων Χ Τσάντρα δεν εντοπίζεται ο πυρήνας της πηγής.