Graficzne przedstawienie odpowiedzi badanych na skali Kinseya. Szkic z Sexual Behavior of the Human Female.
Skala Kinseya (ang.Kinsey scale, Heterosexual-Homosexual Rating Scale) – opracowana w 1948 roku przez Alfreda Kinseya, Wardella Pomeroya i Clyde'a Martina skala określająca orientację seksualną człowieka. Uczeni sporządzili skalę w ramach sprawozdania z badań stwierdzających, że dychotomiczny podział ludzkich orientacji i historii seksualnych na heteroseksualne i homoseksualne nie znajduje odbicia w rzeczywistości. Skalę po raz pierwszy zaprezentowano w Sexual Behavior in the Human Male (1948), a następnie w Sexual Behavior of the Human Female (1953). Każdej z kategorii skali przypisano wartość od 0 do 6 oraz dodano wskaźnik „X” oznaczający brak zachowań seksualnych (współcześnie określany terminem „aseksualizm”):
Charakterystyczną cechą ludzkiego umysłu jest dychotymizowanie podczas kategoryzowania zjawisk. Seksualne zachowania są albo normalne, albo nienormalne, społecznie akceptowalne albo nieakceptowalne, heteroseksualne albo homoseksualne; jednocześnie wiele osób nie wierzy, że faktyczna klasyfikacja tych kwestii zawiera tylko skrajne wartości.
Współcześni seksuologowie uważają, że skala Kinseya jest nadal zbyt prosta – orientacja seksualna każdego człowieka jest unikalna i może nie mieścić się w powyższych kategoriach; część osób może również w ogóle nie chcieć etykietować własnej orientacji seksualnej[2]. Tę nieadekwatność starają się rozwiązać pojęcie kontinuum seksualnego oraz tabela orientacji seksualnej Kleina.