|
Data i miejsce urodzenia
|
13 lipca 1991 Ålesund
|
Klub
|
Spjelkavik IL
|
Wzrost
|
182 cm
|
Debiut w PŚ
|
11 listopada 2012, Levi (DNQ1 – slalom)
|
Pierwsze punkty w PŚ
|
17 listopada 2013, Levi (9. miejsce – slalom)
|
Pierwsze podium w PŚ
|
6 stycznia 2015, Zagrzeb (3. miejsce – slalom)
|
Dorobek medalowy
|
|
Sebastian Foss Solevåg (ur. 13 lipca 1991 w Ålesund) – norweski narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski i dwukrotny mistrz świata.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 17 listopada 2006 roku w Geilo, gdzie w zawodach FIS zajął 65. miejsce w gigancie. W 2010 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Mont Blanc, zajmując 47. miejsce w zjeździe i 52. miejsce w supergigancie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Crans-Montana w obu tych konkurencjach zajmował 47. pozycję.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 11 listopada 2012 roku w Levi, gdzie nie zakwalifikował się do pierwszego przejazdu w slalomie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył nieco ponad rok później, 17 listopada 2013 roku w tej samej miejscowości, kończąc slalom na dziewiątym miejscu. Pierwsze pucharowe podium wywalczył 6 stycznia 2015 roku w Zagrzebiu, zajmując trzecie miejsce w slalomie. W zawodach tych uległ jedynie Austriakowi Marcelowi Hirscherowi oraz Niemcowi Felixowi Neureutherowi. Najwyższą pozycję w klasyfikacji generalnej osiągnął w sezonie 2020/2021, kiedy był czternasty, jednocześnie zajmując piąte miejsce w klasyfikacji slalomu.
Podczas mistrzostw świata w Cortina d’Ampezzo w 2021 roku zdobył złoty medal w slalomie, wyprzedzając Austriaka Adriana Pertla i swego rodaka, Henrika Kristoffersena. Na tej samej imprezie wspólnie z kolegami i koleżankami z reprezentacji zdobył także złoty medal w zawodach drużynowych. Był też między innymi piąty w zawodach drużynowych na rozgrywanych dwa lata wcześniej mistrzostwach świata w Åre.
Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie w swoim jedynym starcie zajął dziewiąte miejsce w slalomie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Pjongczangu wywalczył brązowy medal w rywalizacji drużynowej. Był też dziesiąty w slalomie, a kombinacji nie ukończył. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, zajmując trzecie miejsce w slalomie. Wyprzedzili go tylko Francuz Clément Noël i Austriak Johannes Strolz.
Osiągnięcia
Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Konkurencja
|
Czas biegu
|
Strata
|
Zwycięzca
|
52.
|
1 lutego
|
2010
|
Megève
|
Supergigant
|
1:29,71
|
+3,67
|
Maxence Muzaton
|
DNF2
|
2 lutego
|
2010
|
Les Planards
|
Slalom
|
1:30,97
|
–
|
Reto Schmidiger
|
47.
|
4 lutego
|
2010
|
Megève
|
Zjazd
|
1:19,32
|
+2,69
|
Mattia Casse
|
DSQ1
|
31 stycznia
|
2011
|
Crans-Montana
|
Slalom
|
1:28,54
|
–
|
Reto Schmidiger
|
47.
|
3 lutego
|
2011
|
Crans-Montana
|
Zjazd
|
1:37,34
|
+3,83
|
Boštjan Kline
|
47.
|
4 lutego
|
2011
|
Crans-Montana
|
Supergigant
|
1:22,44
|
+3,81
|
Boštjan Kline
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w zawodach
Bibliografia