Rainer Schönfelder (ur. 30 czerwca 1977 w Bleiburgu) – austriacki narciarz alpejski, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, a także zdobywca Małej Kryształowej Kuli w klasyfikacji slalomu Pucharu Świata.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Rainer Schönfelder pojawił się 17 grudnia 1994 roku w Neustift im Stubaital, gdzie w zawodach FIS Race w gigancie zajął dziewiąte miejsce. W 1995 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Voss, gdzie jego najlepszym wynikiem było jedenaste miejsce w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Schwyz zwyciężył w gigancie i kombinacji, a w slalomie zdobył srebrny medal.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 9 marca 1996 roku w Hafjell, zajmując dwunaste miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 6 lutego 2000 roku w Todtnau, zwyciężając w slalomie. Łącznie Schönfelder 22. razy stawał na podium, w tym odniósł jeszcze cztery zwycięstwa w slalomie: 20 lutego 2002 roku w Kitzbühel, 24 listopada 2002 roku w Park City, 8 marca 2003 roku w Shiga Kōgen oraz 8 lutego 2004 roku w Adelboden. Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów pucharowych znalazł się 27 stycznia 2008 roku w Chamonix, gdzie superkombinację ukończył na trzeciej pozycji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2003/2004, kiedy był dziesiąty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. W klasyfikacji slalomistów był również drugi w sezonie 2004/2005, trzeci w sezonie 2002/2003 oraz piąty w sezonie 2001/2002. Zajął także czwarte miejsce w klasyfikacji kombinacji w sezonie 2005/2006.
W 2001 roku wystartował na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie był szósty w slalomie i czwarty w kombinacji, przegrywając walkę o medal ze Szwajcarem Paulem Accolą o 0,36 sekundy. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City nie ukończył rywalizacji w slalomie, a w kombinacji ponownie był czwarty. Tym razem w walce o podium zwyciężył jego rodak, Benjamin Raich, który był lepszy o 0,46 sekundy. Pierwsze medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku. Najpierw zajął drugie miejsce w slalomie, rozdzielając na podium Raicha oraz Włocha Giorgio Roccę. Następnie razem z Renate Götschl, Benjaminem Raichem, Kathrin Zettel, Michaelem Walchhoferem i Nicole Hosp drugie miejsce zajął także w zawodach drużynowych. Kolejne sukcesy osiągał na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, skąd wrócił z dwoma medalami. W swoim pierwszym stracie, kombinacji alpejskiej, osiągnął dziewiąty czas zjazdu i trzynasty w slalomie, co dało mu trzeci łączny wynik i brązowy medal. Wyprzedzili go tylko Ted Ligety z USA i Chorwat Ivica Kostelić. Następnie był ósmy w gigancie, a kolejne pięć dni później zdobył brązowy medal w slalomie. W zawodach tych lepsi okazali się dwaj inni Austriacy: Benjamin Raich, który był szybszy o 1,01 sekundy oraz Reinfried Herbst, który wyprzedził Schönfeldera o 0,18 sekundy. Był to piąty przypadek w historii narciarstwa alpejskiego na igrzyskach olimpijskich, w którym całe podium zajęli reprezentanci jednego kraju. Brał także udział w mistrzostwach świata w Åre w 2007 roku, jednak plasował się poza najlepszą dziesiątką.
Dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Austrii: w 1996 roku był najlepszy w kombinacji, a w 2008 roku zwyciężył w supergigancie. Tuż przed inauguracją sezonu 2013/2014 w Sölden ogłosił, że kończy przygodę z wyczynowym sportem[1]. Przed rozpoczęciem zawodów odbył swój pożegnalny przejazd na trasie giganta, używając sprzętu z lat 70'.
W 2013 roku w parze z Manuelą Stöckl zwyciężył w programie Dancing Stars[2].
Osiągnięcia
Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Konkurencja
|
Czas biegu
|
Strata
|
Zwycięzca
|
4.
|
5 lutego
|
2001
|
Sankt Anton
|
Kombinacja
|
2:58,25
|
+1,64
|
Kjetil André Aamodt
|
6.
|
10 lutego
|
2001
|
Sankt Anton
|
Slalom
|
1:39,66
|
+1,20
|
Mario Matt
|
10.
|
6 lutego
|
2003
|
Sankt Moritz
|
Kombinacja
|
3:18,41
|
+2,89
|
Bode Miller
|
DNF1
|
16 lutego
|
2003
|
Sankt Moritz
|
Slalom
|
2:45,93
|
-
|
Ivica Kostelić
|
8.
|
9 lutego
|
2005
|
Bormio
|
Gigant
|
2:50,41
|
+2,06
|
Hermann Maier
|
2.
|
12 lutego
|
2005
|
Bormio
|
Slalom
|
1:41,34
|
+0,24
|
Benjamin Raich
|
2.
|
13 lutego
|
2005
|
Bormio
|
Drużynowo
|
26 pkt
|
+3 pkt
|
Niemcy
|
16.
|
8 lutego
|
2007
|
Åre
|
Superkombinacja
|
2:28,99
|
+1,61
|
Daniel Albrecht
|
25.
|
14 lutego
|
2007
|
Åre
|
Gigant
|
2:19,64
|
+3,26
|
Aksel Lund Svindal
|
DNF1
|
17 lutego
|
2007
|
Åre
|
Slalom
|
1:57,33
|
-
|
Mario Matt
|
Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Konkurencja
|
Czas biegu
|
Strata
|
Zwycięzca
|
32.
|
16 marca
|
1995
|
Voss
|
Zjazd
|
1:41,19
|
+4,08
|
Kurt Sulzenbacher
|
11.
|
19 marca
|
1995
|
Voss
|
Slalom
|
1:32,12
|
+3,21
|
Florian Seer
|
19.
|
21 marca
|
1995
|
Voss
|
Gigant
|
1:58,91
|
+4,27
|
Christoph Gruber
|
12.
|
27 lutego
|
1996
|
Schwyz
|
Zjazd
|
1:31,08
|
+2,36
|
Ambrosi Hoffmann
|
12.
|
28 lutego
|
1996
|
Schwyz
|
Supergigant
|
1:26,76
|
+1,33
|
Didier Défago
|
1.
|
1 marca
|
1996
|
Schwyz
|
Gigant
|
2:03,09
|
-
|
-
|
2.
|
3 marca
|
1996
|
Schwyz
|
Slalom
|
1:31,71
|
+0,67
|
Benjamin Raich
|
1.
|
3 marca
|
1996
|
Schwyz
|
Kombinacja
|
36,03 pkt
|
-
|
-
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w zawodach
Todtnau – 6 lutego 2000 (slalom)
Kitzbühel – 20 lutego 2002 (slalom)
Park City – 24 listopada 2002 (slalom)
Shiga Kōgen – 8 marca 2003 (slalom)
Adelboden – 8 lutego 2004 (slalom)
Pozostałe miejsca na podium
Madonna di Campiglio – 19 grudnia 2000 (slalom) – 3. miejsce
Wengen – 14 stycznia 2001 (slalom) – 2. miejsce
Kranjska Gora – 5 stycznia 2003 (slalom) – 2. miejsce
Kitzbühel – 26 stycznia 2003 (slalom) – 2. miejsce
Park City – 23 listopada 2003 (slalom) – 2. miejsce
Wengen – 18 stycznia 2004 (slalom) – 2. miejsce
Kitzbühel – 25 stycznia 2004 (slalom) – 3. miejsce
Sestriere – 14 marca 2004 (slalom) – 2. miejsce
Beaver Creek – 5 grudnia 2004 (slalom) – 3. miejsce
Flachau – 22 grudnia 2004 (slalom) – 2. miejsce
Lenzerheide – 13 marca 2005 (slalom) – 3. miejsce
Sölden – 23 października 2005 (gigant) – 3. miejsce
Val d’Isère – 13 grudnia 2005 (superkombinacja) – 2. miejsce
Chamonix – 3 lutego 2006 (superkombinacja) – 2. miejsce
Beaver Creek – 30 listopada 2006 (superkombinacja) – 3. miejsce
Kitzbühel – 20 stycznia 2008 (kombinacja) – 3. miejsce
Chamonix – 27 stycznia 2008 (superkombinacja) – 3. miejsce
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne