Alefacept jest białkiem fuzyjnym zbudowanym z miejsca wiążącego LFA-3 i części stałej ludzkiej immunoglobuliny G[3]. Miejsce wiążące LFA-3 hamuje aktywację i proliferację limfocytów T, poprzez blokowanie białka adhezyjnegoCD2, natomiast fragment immunoglobuliny G1 wiąże się z receptorami FcγRIII limfocytów Th indukując proces apoptozykomórek pamięci[4]. W efekcie lek w sposób zależny od dawki redukuje liczbę komórek pamięci, jednocześnie nie wpływając na liczbę limfocytów dziewiczych[4]. Spadek liczby limfocytów T, będących głównym składnikiem nacieku zapalnego w zmianach łuszczycowych, utrzymuje się przez ponad 12 tygodni po podaniu ostatniej dawki[4].
Zastosowanie
umiarkowana lub ciężka przewlekła łuszczyca plackowata, u dorosłych pacjentów, którzy kwalifikują się do terapii ogólnoustrojowych lub fotochemioterapii (USA)[5]
Alefacept był stosowany w latach 2003–2011 w Stanach Zjednoczonych[6] i został wycofany decyzją producenta[7][8].
↑ abcJan K.J.K.PodlewskiJan K.J.K., AlicjaA.Chwalibogowska-PodlewskaAlicjaA., Leki współczesnej terapii online [online], Medical Tribune Polska [dostęp 2018-10-13] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-13].
↑SaveriaS.PastoreSaveriaS. i inni, Biological drugs targeting the immune response in the therapy of psoriasis, „Biologics”, 2 (4), 2008, s. 687–697, DOI: 10.2147/BTT.S2763, PMID: 19707449, PMCID: PMC2727880(ang.).