W okresie międzywojennym nastąpił gwałtowny rozwój lotnictwa, szczególnie w technice bombardowania nurkowego, która pozwalała trafiać niewielkie cele, jak np. okręty. W związku z tym pojawiło się zapotrzebowanie na szybkostrzelne działko przeciwlotnicze. Zagraniczne typy dział przeciwlotniczych okazały się mało skuteczne i z tego powodu w 1928 roku admiralicja Svenska marinen złożyła zamówienie przedsiębiorstwu Bofors zbudowania prototypu działka przeciwlotniczego o kalibrze 40 mm. Podczas projektowania działka postanowiono zmniejszyć jego kaliber do 25 mm. Pierwszym okrętem, który otrzymał to działko był HSwMS "Sverige", na którym w 1933 roku zamontowano dwie armaty tego typu, umieszczając je na dachu bocznej wieży artyleryjskiej o kalibrze 15 cm. Działka te zastąpiono później dwoma podwójnymi armatami ustanowionymi diagonalnie na platformie przeciwlotniczej.
Bibliografia
Folke Wedin: Amiralitetskollegiets historia Band IV 1878-1920. Arlöv: Berling s, 1981. ISBN 91-38-06198-8. (szw.). Brak numerów stron w książce
Birger Steckzén: KLART SKEPP. Boken om SVERIGESKEPPEN Sverige, Gustaf V och Drottning Voctoria. Stockholm: P.A. Norstedt &Söners Förlag, 1949. (szw.). Brak numerów stron w książce
Per Insulander, Curt S Ohlsson: Pansarskepp. Borås: CB Marinlitteratur, 2001. ISBN 91-973187-2-8. (szw.). Brak numerów stron w książce