Mezelba tabulo
|
ĉeĥe: Středolabská tabule
|
tabulo
|
|
Oficiala nomo: Mezelba tabulo
|
|
Lando
|
Ĉeĥio
|
Regionoj
|
|
Historia regiono
|
Bohemio
|
|
Parto de
|
Mezbohemia tabulo
|
Najbaras kun
|
|
Subulaj unuoj
|
5
- Nymburská kotlina - Čáslavská kotlina - Mělnická kotlina - Mrlinská tabule - Českobrodská tabule
|
Rivero
|
Elbo
|
|
Plej alta punkto
|
|
- situo
|
(nivellinio)
|
- alteco
|
400,00 m s. m.
|
|
Longo
|
105 km (65 mi)
|
Larĝo
|
56 km (35 mi)
|
Areo
|
2 208,00 km² (220 800 ha)
|
|
Geologia konsisto
|
sedimentoj, fundamento
|
|
Horzono
|
MET (UTC+1)
|
- somera tempo
|
MET (UTC+2)
|
|
Mezelba tabulo sur mapo de Ĉeĥio
|
Vikimedia Komunejo: Středolabská tabule
|
|
Portalo pri Geografio
|
Mezelba tabulo (ĉeĥe: Středolabská tabule) estas geomorfologia tutaĵo en Ĉeĥio troviĝanta en la suda parto de regiono Mezbohemia tabulo. Ĝi okupas partojn de regionoj Mezbohemia regiono, Regiono Ústí nad Labem, Regiono Pardubice, Regiono Hradec Králové, Regiono Vysočina kaj Prago.
Situo kaj setlejoj
La teritorio de tutaĵo etendiĝas proksimume inter urboj Mělník kaj Kralupy nad Vltavou sur nordokcidento, Lysá nad Labem sur nordo, Kopidlno sur nordoriento, Chlumec nad Cidlinou sur oriento, Kutná Hora kaj Golčův Jeníkov sur sudoriento, Kostelec nad Černými lesy sur sudo kaj Prago sur sudokcidento. Tute interne el pli grandaj urbo troviĝas Neratovice, Brandýs nad Labem-Stará Boleslav, Čelákovice, Český Brod, Nymburk, Poděbrady, Kolín, Čáslav kaj Milovice.
Karaktero de la teritorio
La teritorio estas karakteriza plata montetaro, kreita de mineraloj de kretacea kaj diversloke de ilia malkovrita kristalinika, proterozoika kaj permia subaĵo. Ĝi prezentas erozie ĝis strukture denuda kaj akumula reliefa plataĵa, valkaldrona kaj plate montetara karaktero kun egaligitaj surfacoj, roknodoj, riveraj terasoj, apudriveraj ebenaĵoj
kaj formoj sur leŭsoj kaj blovitaj sabloj. Ili disvastiĝas en larĝa zono apud meza fluo de rivero Elbo, malsupra fluo de Vultavo kaj apud pluaj elbaj alfluantoj (ekz. Výrovka, Doubrava, Mrlina, Cidlina).[1]
Pluaj fotoj
Referencoj
- ↑ Demek, Jaromír; a kolektiv.. (2006) Zeměpisný lexikon ČR: Hory a nížiny, 2‑a eldono, Brno: AOPK ČR. ISBN 80-86064-99-9.