Data i miejsce urodzenia
|
27 września 1969 Kauhajoki
|
Klub
|
Kauhajoen Karhu
|
Wzrost
|
180 cm
|
Debiut w PŚ
|
16.12.1989, Obertilliach (71. miejsce - sprint)
|
Pierwsze punkty w PŚ
|
15.12.1990, Les Saisies (16. miejsce - sprint)
|
Pierwsze podium w PŚ
|
11.12.1993, Bad Gastein (2. miejsce - sprint)
|
Dorobek medalowy
|
|
Vesa Tapio Hietalahti (ur. 27 września 1969 w Kauhajoki) – fiński biathlonista, srebrny medalista mistrzostw świata i brązowy medalista mistrzostw Europy.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1989 roku, kiedy zdobył srebrny medal w sztafecie na mistrzostwach świata juniorów w Voss.
W Pucharze Świata zadebiutował 16 grudnia 1994 roku w Obertilliach, kiedy zajął 71. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty zdobył 15 grudnia 1990 roku w Les Saisies, zajmując 16. miejsce w tej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 11 grudnia 1993 roku w Bad Gastein, kończąc rywalizację w sprincie na drugiej pozycji. Rozdzielił tam na podium Francuza Patrice'a Bailly-Salinsa i Rosjanina Walerija Kirijenko. W kolejnych startach jeszcze 11 razy stawał na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 16 marca 1995 roku w Lillehammer i 7 grudnia 1995 roku w Östersund wygrywał biegi indywidualne, a 22 grudnia 2001 roku w Osrblie zwyciężył w biegu masowym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2001/2002, kiedy zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej.
Na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 roku wywalczył srebrny medal w biegu indywidualnym. W zawodach tych rozdzielił Halvarda Hanevolda z Norwegii i Niemca Ricco Großa. Był też między innymi siódmy w tej samej konkurencji podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2005 roku. Ponadto w 1994 roku zdobył srebrny medal w sprincie na mistrzostwach Europy w Kontiolahti.
W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął 6. miejsce w biegu indywidualnym, 17. w sprincie i 8. w sztafecie. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer indywidualnie plasował się poza pięćdziesiątką, a w sztafecie był piąty. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku wystartował tylko w biegu indywidualnym, którego jednak nie ukończył. Brał też udział w igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku, zajmując między innymi 19. miejsce w biegu indywidualnym i 12. miejsce w sztafecie.
W 2005 roku zakończył karierę. Jest żonaty, ma dwie córki i syna, obecnie prowadzi gospodarstwo w Nurmijärvi[1].
Osiągnięcia
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium chronologicznie
Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Lokata |
Pudła |
Czas biegu |
Strata |
Zwycięzca
|
1.
|
11 grudnia
|
1993
|
Bad Gastein
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
33:14,7
|
+30,1
|
Patrice Bailly-Salins
|
2.
|
16 marca
|
1995
|
Lillehammer
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
1.
|
0+1+0+0
|
59:29,3
|
–
|
–
|
3.
|
7 grudnia
|
1995
|
Östersund
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
1.
|
0+0+0+0
|
54:42,9
|
–
|
–
|
4.
|
18 stycznia
|
1996
|
Osrblie
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
3.
|
0+0+0+0
|
49:18,8
|
+2:14,7
|
Władimir Draczow
|
5.
|
5 grudnia
|
1996
|
Östersund
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+1+0+0
|
50:46,7
|
+0,9
|
Wilfried Pallhuber
|
6.
|
1 marca
|
1997
|
Nagano
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
1+0+0+0
|
58:21,6
|
+2:14,5
|
Mark Kirchner
|
7.
|
16 grudnia
|
1998
|
Osrblie
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+0+0+1
|
52:25,0
|
+8,4
|
Pawieł Rostowcew
|
8.
|
6 grudnia
|
2001
|
Hochfilzen
|
Sprint na 10 km
|
2.
|
0+0
|
27:23,1
|
+1:01,2
|
Ole Einar Bjørndalen
|
9.
|
22 grudnia
|
2001
|
Osrblie
|
Bieg masowy na 15 km
|
1.
|
1+0+0+0
|
42:50,6
|
–
|
–
|
10.
|
9 stycznia
|
2002
|
Oberhof
|
Sprint na 10 km
|
3.
|
1+0
|
25:41,9
|
+1:05,6
|
Pawieł Rostowcew
|
11.
|
21 marca
|
2002
|
Oslo
|
Sprint na 10 km
|
3.
|
1+1
|
26:23,8
|
+30,7
|
Frank Luck
|
12.
|
19 marca
|
2003
|
Chanty-Mansyjsk
|
Bieg indywidualny na 20 km
|
2.
|
0+0+2+0
|
53:39,4
|
+1:24,7
|
Halvard Hanevold
|
Przypisy
Bibliografia