Bohaterami serii są sieroty Baudelaire: Wioletka, Klaus i Słoneczko. Na początku cyklu ich rodzice giną w pożarze, który strawił cały dom Baudelaire’ów.
Po śmierci rodziców dzieci trafiły do ich jedynego krewnego (który tak naprawdę nie był jedynym krewnym, prawnuka kuzyna pradziadka ojca dzieci) – Hrabiego Olafa. Staje się on inicjatorem większości niefortunnych sytuacji, z jakimi przychodzi zmierzyć się dzieciom. Kiedy rodzeństwo zostaje zabrane od Hrabiego Olafa, odnajduje je on u każdego następnego opiekuna. Opiekunowie Baudelaire’ów albo giną z rąk Olafa, albo wyrzekają się sierot.
Fabuła zmienia się w książce Wredna wioska, gdzie dzieci zostają oskarżone o zamordowanie Jacques’a Snicketa, który był brany za Hrabiego Olafa, ten sam z kolei przebrał się za detektywa Dupina i wrobił dzieci w morderstwo, które prawdopodobnie sam popełnił. Od tego momentu rodzeństwo musi uciekać przed Olafem i policją. W Przedostatniej pułapce proces przeciwko Olafowi, uniewinniający dzieci, zostaje zakłócony przez współpracowników Olafa. Dzieci uciekają wraz z Olafem i zmuszone zostają do podpalenia Hotelu Ostateczność. Od tego momentu rodzeństwo wypływa w rejs i trafia na wyspę.
Autor na początku każdej części serii doradza czytelnikom przeczytać inną książkę oraz wyjawia, że ma obowiązek opisać zdarzenia z życia sierot.