Przewód pęcherzykowy (łac.ductus cysticus) – przewód doprowadzający i odprowadzający żółć z pęcherzyka żółciowego. U człowieka ma on długość ok. 4 cm[1][2]. Przewód pęcherzykowy stanowi element zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych[2]. Ściana przewodu pęcherzyka żółciowego jest pofałdowana. Błona śluzowa przewodu tworzy fałd spiralny[2], nazywany też zastawką Heistera[3] (łac.plica spiralis, valvula spiralis, valvula Heisteri), składający się z wielu wpukleń obejmujących od ⅓ do ⅔ obwodu. W normalnych warunkach przewód jest drożny w obie strony. Na skutek skurczu mięśniówki przewodu przepływ żółci może zostać zahamowany[2].
↑Peter H. Abrahams: Atlas anatomii : ciało człowieka : budowa i funkcjonowanie. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 165. ISBN 83-7311-775-X.
↑ abcdAdamA.BochenekAdamA., MichałM.ReicherMichałM., Anatomia człowieka. Tom II. Trzewa, wyd. X, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 298–303, ISBN 978-83-200-4501-7.
↑ abBogusławB.GołąbBogusławB., Słownik eponimów morfologicznych, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1974, s. 45.