Menelaosa opisał współczesny mu historyk Plutarch w dialogu O obliczu widniejącym na tarczy Księżyca[4].
Klaudiusz Ptolemeusz w Almageście[5] wspomniał o jego dwóch obserwacjach astronomicznych[a] zanotowanych w Rzymie w pierwszym roku rządów cesarza Trajana[b]. Pappus[6] i Proklos[7] nazywali go jednak Aleksandryjczkiem, dlatego też przyjmuje się, że urodził się i wychował w Aleksandrii, a później przeniósł do Rzymu[8]. Niestety to wszystko co wiemy o jego życiu.
Sphaerica
Jedyna z zachowanych prac Menelaosa to Sphaerica, która dotrwała do naszych czasów dzięki arabskiemu tłumaczeniu[9]. Jest to traktat składający się z trzech ksiąg:
Księga II to próba zaadaptowania geometrii sferycznej do potrzeb astronomii[c].
Księga III traktuje o wykorzystaniu tzw. twierdzenia Menelaosa w trygonometrii sferycznej. Dla geometrii płaskiej zasada współliniowości punktów na bokach trójkąta znana była jeszcze przed Menelaosem[8].
Tytuły pozostałych prac znamy z przekazów arabskiego uczonego Thabit'a b. Qurra, jednakże Elementy geometrii, O trójkątach i O wadze i rozpadzie różnych ciał nie zachowały się do naszych czasów[10].
↑Syntaxis mathematica, VII, 3, [w:] J.L.J.L.HeibergJ.L.J.L. (red.), Claudii Ptolemaei opera quae exstant omnia, cz. 2, Lipsk 1903 [dostęp 2013-01-06]. Brak numerów stron w książce
↑PappiP.AlexandriniPappiP., Collectionis, F.F.Hultsch (red.), t. II, VI.110, Berlin 1877 [dostęp 2013-01-06]. Brak numerów stron w książce
↑ProcliP.DiadochiProcliP., Commentari, [w:] G.G.Friendline (red.), Primum Euclidis Elementoru librum, Lipsk 1877 [dostęp 2013-01-06]. Brak numerów stron w książce
PappiP.AlexandriniPappiP., Collectionis, F.F.Hultsch (red.), t. II, VI.110, Berlin 1877. Brak numerów stron w książce
ProcliP.DiadochiProcliP., Commentari, [w:] G.G.Friendline (red.), Primum Euclidis Elementoru librum, Lipsk 1877 [dostęp 2013-01-06]. Brak numerów stron w książce
T.T.HeathT.T., A history of greek mathematics, t. II, Oxford: The Clarendon Press, 1921, s. 260-273 [dostęp 2013-01-04].