Przedsiębiorstwo od początku współpracowało z koncernem Renault. Nazwa pochodzi od Dacji – historycznej rzymskiej krainy na terenie obecnej Rumunii. Dacia jest filią francuskiego koncernu Renault oraz największym rumuńskim eksporterem[2].
Historia i opis przedsiębiorstwa
Historia Dacii zapoczątkowana została w 1943 roku, kiedy powstało przedsiębiorstwo Uzina de Autoturisme Pitești z fabryką w Pitești, produkujące silniki do samolotów[3].
W 1966 roku zakończono budowę fabryki. Rumuni próbowali stworzyć własny model pod nazwą Mioveni, jednak w 1968 roku podpisali oficjalną umowę o współpracy z Renault. W tym samym roku rozpoczęto produkcję samochodów na licencji Renault, a pierwszym pojazdem marki Dacia była licencyjna wersja Renault 8 – model 1100, którego produkcję rozpoczęto w 1968 roku. Mimo że auto produkowano do 1971 roku, to już w 1969 roku pojawił się następca – 1300, który stanowił licencyjną wersję Renault 12. Oznaczenie modelu zależało od pojemności silnika. Zbudowano także wersję kombi w 1970 roku oraz stworzoną przez rumuńskich inżynierów wersję Pick-Up w 1975 roku.
W 1976 roku Dacia zdecydowała o zakończeniu współpracy z Renault oraz podjęła decyzję o kontynuowaniu produkcji we własnym zakresie z wykorzystaniem technologii innych producentów. Ostatnimi modelami przed rozwodem było Renault 20, które montowano w 1980 roku w niewielkiej liczbie w rumuńskich zakładach pod nazwą Dacia 2000 oraz dostawcze Renault Estafette produkowane od 1975 do 1978 roku pod nazwą Dacia D6[4].
W 1979 roku rozpoczęto produkcję zmodernizowanej wersji 1300 pod oznaczeniem 1310 (zależnie od pojemności silnika także 1210 oraz 1410). Wersja sprzed modernizacji pozostawała w produkcji jeszcze do 1984 roku, jednak od 1982 roku zastosowano w niej elementy nadwozia (np. podwójne okrągłe reflektory) i wnętrza z modelu 1310.
Na początku lat 80. XX wieku rumuńskie władze zgłosiły fabryce zapotrzebowanie na małe i niedrogie auto. W efekcie prac powstała Dacia 500 Lăstun. Auto produkowano w zakładach Tehnometal Timișoara od 1988 do 1991 roku, czyli tylko 3 lata, ponieważ nie cieszyło się za dużym powodzeniem – jakość pojazdu wykonanego z włókna szklanego pozostawiała wiele do życzenia, a samo auto nie spełniało wymagań średniej rodziny[5].
W 1995 roku wprowadzono do produkcji pierwszy model skonstruowany wyłącznie przez Dacię – Nova. Pojazd opracowali tylko rumuńscy konstruktorzy inspirując się Peugeotem 309.
W 1999 roku fabrykę wykupiło Renault z zamiarem utworzenia z niej rumuńskiego centrum rozwoju samochodów w Europie Środkowej i Wschodniej. Do francuskiego koncernu należy 99,43% akcji[6]. Koncern całkowicie zreformował proces produkcji elementów wyposażenia pojazdów tej marki. Grupa Renault zainwestowała w Dacię ponad miliard euro w odnowienie i rozwój zakładu produkcyjnego Mioveni oraz utworzenie Renault Technologie Roumanie i Renault Design Central Europe. Dzięki tym inwestycjom zakłady Dacii osiągnęły najwyższe standardy i wprowadziły metody pracy obowiązujące w innych zakładach Renault. Pierwszą zmianą w fabryce po przejęciu spółki przez Renault była modernizacja Dacii Nova po której otrzymała nazwę Dacia SupeRNova. W 2003 roku została zastąpiona przez Dacię Solenza, która w zasadzie była gruntownie zmodernizowanym modelem SupeRNova. W 2004 roku wprowadzono do produkcji nowy model – Dacia Logan, który wymagał wprowadzenia pracowników do nowych wymogów produkcyjnych. Auto zdobyło uznanie klientów, co doprowadziło do skonstruowania w 2006 roku wersji kombi pojazdu, a następnie w 2007 roku van i pick-up. W 2004 roku zakończono produkcję modelu 1310 – powstało blisko 2 mln sztuk, a rok później Solenzy. 8 grudnia 2006 roku zakończono produkcję Dacii Pick-Up kończąc tym samym erę kultowych i zarazem wiekowych Dacii.
W 2007 roku postanowiono wprowadzić do produkcji mniejsze auto o nadwoziu hatchback – Sandero, które rok później wprowadzono do produkcji. Auto w dużej mierze korzysta z technologii modelu Renault Clio. Wraz z nowym modelem zaprezentowano nowe logo marki. W 2009 roku na salonie samochodowym w Genewie pokazano prototyp crossovera/SUVa na bazie Dacii Logan. Rok później zaprezentowano wersję seryjną pierwszego SUVa marki – Duster.
W tym samym roku model Lodgy zdobył tytuł Rodzinnego Samochodu Roku 2012[9]. W 2013 roku Dacia Dokker zdobyła drugie miejsce w plebiscycie Van of the Year, a Duster – Indyjskiego Samochodu Roku 2013[10] i Logan II – Rumuńskiego Samochodu Roku 2013[11].
W 2009 roku pojawiły się informacje o nowym konkurencie Astona Martina Cygnet i Toyoty iQ – Dacii Rondo. Auto było małym trzydrzwiowym reprezentantem segmentu A[12]. W 2011 roku w Internecie i prasie motoryzacyjnej pojawiły się spekulacje na temat konstruowania przez markę Dacia modelu Grande – auta klasy średniej zbudowanym na powiększonej płycie podłogowej Renault Fluence[13] oraz modelu City/Citadine – małego miejskiego auta bazującego na Renault Twingo II[14]. W 2012 roku po rozpoczęciu produkcji Lodgy i Dokkera pojawiły się spekulacje we francuskiej prasie na temat stworzenia przez Dacię miejskiego auta o nazwie Towny, które miało kosztować ok. 5 tysięcy euro i konkurować m.in. z Fiatem Pandą. Auto miało mierzyć 3,7 metra długości[15].
We wrześniu 2017 roku zadebiutowała zmodernizowana Dacia Duster II, która jeszcze w tym samym roku weszła do produkcji[16].
Wiosną 2021 roku do sprzedaży w Europie wprowadzony został pierwszy całkowicie elektryczny model Dacii - Spring. Jest to pojazd bazujący na oferowanych w Ameryce Południowej i Azji modelach Kwid oraz bliźniaczym, ale z napędem elektrycznym, K-ZE. Mierzące niecałe 4 metry długości auto jest oferowane w wersji osobowej, dostawczej oraz wariancie specjalnie przystosowanym do car-sharingu. Zasięg pierwszej w historii elektrycznej Dacii wynosi do 295 kilometrów na jednym ładowaniu[17].
Wszystkie obecnie produkowane modele marki Dacia seryjnie wyposażone są w ABS, ESP oraz system nagłego hamowania. Pasażerowie chronieni są poprzez trzypunktowe pasy bezpieczeństwa (w zależności od modelu z napinaczami pirotechnicznymi) oraz komplet czołowych i bocznych poduszek powietrznych.