Barbara Piasecka Johnson z domu Piasecka (ur. 25 lutego 1937 w Staniewiczach, zm. 1 kwietnia 2013 w Sobótce[1]) – polska i amerykańska historyk sztuki, przedsiębiorca, filantropka, kolekcjonerka.
Życiorys
Po zmianach granic państwowych w 1945, rodzina Piaseckich osiedliła się w Zacharzycach[2]. Absolwentka historii sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego. Kontynuowała studia w Rzymie, po czym wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Zatrudniona przez drugą żonę S.J. Johnsona jako kucharka, Barbara jednak nie potrafiła dobrze gotować i wkrótce została pokojówką. Po roku zrezygnowała z pracy pokojówki. J. Seward Johnson zaproponował jej, zgodne z wykształceniem Barbary, stanowisko kuratora swej nowej kolekcji dzieł sztuki. W roku 1971 została jego trzecią żoną. Małżeństwo to trwało 12 lat, do śmierci męża w roku 1983, po czym rozpoczął się proces sądowy wytoczony przez dzieci Sewarda w sprawie majątku po mężu Barbary, w tym koncernu Johnson & Johnson. Proces zakończył się przyznaniem Barbarze 350 milionów dolarów[3] i po 30 mln dla każdego z dzieci Johnsona. Barbara odziedziczony majątek powiększyła.
W 2001 „Forbes”[4] zaliczył Barbarę Piasecką Johnson do 20 najbogatszych kobiet na świecie. W 2011 Barbara Piasecka Johnson znalazła się na 393. miejscu wśród najbogatszych ludzi na świecie według czasopisma „Forbes”[4]. Jej majątek szacowany był na 2,9 miliarda USD. Po śmierci męża przebudowała rodzinną posiadłość w Princeton i nazwała ją Jasna Polana. W jej kolekcji dzieł sztuki znalazł się m.in. obraz Święta Prakseda przypisywany J. Vermeerowi, obrazy Artemisii Gentileschi[5], Fra Filippo Lippi[6]. Części tej kolekcji były prezentowane na wystawach muzealnych, m.in. dwukrotnie w Zamku Królewskim[7]. Mieszkała w Monte Carlo, a kilka ostatnich lat życia w Polsce, w Sobótce[8]. Założyła w 1974 r. The Barbara Piasecka Johnson Foundation finansującą m.in. edukacyjne pobyty polskich naukowców i studentów w USA[9]. Uczestniczyła w wielu akcjach dobroczynnych w Polsce, m.in. była fundatorką Domu Matki i Dziecka w Gnieźnie oraz gdańskiego Instytutu Wspomagania Rozwoju Dziecka (pomagającego dzieciom ze spektrum autyzmu[10])[2] oraz współfundatorką legnickiego ośrodka diagnostyki onkologicznej[11]. Przekazała dzieła sztuki na rzecz Zamku Królewskiego, finansowała też kaplicę klasztoru Jasnej Góry[2].
Została pochowana na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu[12].
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne