Romano II

Romano II
Emperor and Autocrat of the Romans
Idealized portrait of a young Romanos II (aged 7–11), from the Romanos Ivory, AD 945–949
Byzantine emperor
Panahon	9 November 959 – 15 March 963
Koronasyon	6 April 945 as co-emperor
Sinundan	Constantine VII
Sumunod	Nikephoros II
Kinatawan	Constantine VII (945–959) Basil II (960–963) Constantine VIII (962–963)
Asawa	Bertha-Eudokia Theophano
Anak	Helena Basil II Constantine VIII Anna Porphyrogenita
Lalad	Macedonian
Ama	Constantine VII
Ina	Helena Lekapene
Kapanganakan	938
Kamatayan	15 March 963 (aged 24–25)

Si Romano II (938 – Marso 15, 963) ay isang monarko na naghari bilang emperador ng Imperyong Bisantino mula 959 hanggang 963. Humalili siya sa kanyang amang si Constantine VII sa edad na dalawampu't isa at biglaang namatay makalipas lamang ang apat na taon sa ilalim ng mga pangyayaring nananatiling mahiwaga. Ang kanyang asawang si Theophano ang tumulong upang matiyak na ang kanilang mga anak na sina Basil II at Constantine VIII ay kalaunang makapagmana ng trono noong 976.

Si Romanos II ay anak ni Emperador Constantine VII at ni Helena Lekapene, anak nina Emperador Romanos I Lekapenos at Theodora. Ayon sa Theophanes Continuatus, dalawampu't isang taong gulang siya nang umakyat sa trono noong 959, kaya ipinapalagay na ipinanganak siya noong 938. Pinangalanan siya bilang parangal sa kanyang lolo sa ina. Noong bata pa siya, ipinakasal siya kay Bertha, ang anak sa labas ng kasal ni Haring Hugh ng Italya, bilang bahagi ng isang alyansang pampulitika. Pagkatapos ng kasal ay pinalitan ni Bertha ang kanyang pangalan at naging Eudokia, ngunit namatay siya noong 949, dahilan upang mabuwag ang nasabing alyansa.

Noong 27 Enero 945, matagumpay na naalis ni Constantine VII sa kapangyarihan ang kanyang mga bayaw, na mga anak ni Romanos I, at siya lamang ang naging nag-iisang emperador. Noong 6 Abril 945, sa araw ng Pasko ng Pagkabuhay, kinoronahan niya si Romanos bilang kasamang emperador. Nang mawala na sa kapangyarihan si Hugh ng Italya at mamatay noong 947, pinahintulutan ni Constantine ang kanyang anak na pumili ng sarili nitong mapapangasawa. Pinili ni Romanos ang isang babaeng nagngangalang Anastaso, na kanyang pinakasalan noong 956 at binigyan ng pangalang Theophano.

Noong Nobyembre 959, humalili si Romanos II sa kanyang ama bilang emperador sa gitna ng mga usap-usapang siya o ang kanyang asawa ang naglason kay Constantine VII. Pag-upo niya sa trono, inalis niya sa korte ang mga opisyal na kalaban ng kanyang ama at pinalitan sila ng kanyang mga pinagkakatiwalaan. Upang pagbigyan ang kanyang asawa, pinaalis niya sa korte ang kanyang inang si Emperatris Helena at ipinasok sa mga kumbento ang kanyang limang kapatid na babae. Gayunpaman, marami sa kanyang mga itinalagang opisyal ay mahuhusay, kabilang ang kanyang pangunahing tagapayo na si Joseph Bringas, isang eunuko.

Bagaman kilala si Romanos II sa kanyang pagkahilig sa karangyaan at kasiyahan, ipinagkatiwala niya ang mga usaping militar sa mahuhusay na heneral, lalo na sa magkapatid na Leo Phokas at Nikephoros Phokas. Noong 960, ipinadala si Nikephoros Phokas sa Crete kasama ang isang malaking hukbong-dagat. Matapos ang mahirap na kampanya at siyam na buwang Pagkubkob sa Chandax, matagumpay niyang naibalik ang pamamahala ng Imperyong Bisantino sa buong isla noong 961. Pagkaraan ng isang matagumpay na pagdiriwang sa Constantinople, ipinadala siya sa silangang hangganan upang labanan ang emir ng Aleppo na si Sayf al-Dawla, na taun-taong nagsasagawa ng mga paglusob sa Anatolia. Nasakop ni Nikephoros ang Cilicia at maging ang Aleppo noong 962, kung saan kanyang sinamsam ang palasyo at mga kayamanan ng emir. Samantala, matagumpay namang napigilan nina Leo Phokas at Marianos Argyros ang mga paglusob ng mga Magyar sa Balkans.

Matapos ang isang mahabang pangangaso, nagkasakit si Romanos II at namatay noong 15 Marso 963. Kumalat ang balitang nilason siya ng kanyang asawang si Theophano, ngunit walang matibay na ebidensiyang nagpapatunay dito. Sa katunayan, malaki ang panganib na haharapin ni Theophano kung isusugal niya ang kanyang ligtas na katayuan bilang koronadong emperatris upang maging isang biyudang rehente para sa kanyang mga musmos na anak.

Ang pag-asa ni Romanos II sa kanyang asawa at sa mga burukratang gaya ni Joseph Bringas ay nagbunga ng isang mahusay na administrasyon, ngunit nagdulot din ito ng sama ng loob sa hanay ng mga maharlikang may kaugnayan sa hukbo. Pagkatapos ng kanyang kamatayan, si Theophano, bilang emperatris na biyuda at rehente ng dalawa nilang anak na sina Basil II at Constantine VIII, ay mabilis na nagpakasal sa heneral na si Nikephoros Phokas. Kalaunan ay naging kasintahan rin niya ang isa pang heneral na si John Tzimiskes, at kapwa sila umakyat sa trono bilang mga emperador nang magkasunod. Gayunpaman, napanatili ang karapatan ng kanyang mga anak sa pagmamana ng trono, at nang mamatay si Tzimiskes, naging pangunahing emperador ang panganay niyang anak na si Basil II.