Padron:Infobox frazione


Ang Manarola (Manaea (sa lokal na diyalekto) ay isang maliit na bayan, isang frazione (nayon) ng comune (munisipalidad) ng Riomaggiore, sa lalawigan ng La Spezia, Liguria, Hilagang Italya. Ito ang pangalawa sa pinakamaliit sa mga sikat na bayan ng Cinque Terre na madalas puntahan ng mga turista, na may populasyon na 353.

Ang Manarola ay maaaring ang pinakamatanda sa mga bayan sa Cinque Terre, kung saan ang batong-panulok ng simbahan, ang San Lorenzo, ay itinayo noong 1338. Ang lokal na diyalekto ay Manarolese, na bahagyang naiiba sa mga diyalekto sa kalapit na lugar. Ang pangalang "Manarola" ay malamang na isang diyalektikong ebolusyon ng Latin na "Magna rota" . Sa diyalekto ng Manarolese, ito ay binago sa "Magna roea" na nangangahulugang "malaking gulong", malapit sa gulong ng gilingan sa bayan. Ang Manarola ay may estasyon ng tren sa riles ng Genoa–Pisa.
Ang mga pangunahing industriya ng Manarola ay tradisyonal na pangingisda at paggawa ng alak. . Ang lokal na alak, na tinatawag na Sciacchetrà, ay lalong kilala; binabanggit sa mga sanggunian mula sa mga sinaunang sulating Romano ang mataas na kalidad ng alak na ginawa sa rehiyon. Sa mga nakaraang taon, ang Manarola at ang mga karatig-bayan nito ay naging mga sikat na destinasyon ng turista, lalo na sa mga buwan ng tag-araw. Kabilang sa mga atraksyong panturista sa rehiyon ang isang sikat na daanan para sa paglalakad sa pagitan ng Manarola at Riomaggiore (tinatawag na Via dell'Amore, "Daanan ng Pag-ibig") at mga daanan para sa pag-hiking sa mga burol at ubasan sa itaas ng bayan. Ang Manarola ay isa sa limang nayon ng Cinque Terre. Karamihan sa mga bahay ay maliwanag at makulay. Ipinagdiwang ang Manarola sa mga ipinintang larawan ni Antonio Discovolo (1874–1956).[1]
Mula noong 1961, sa panahon ng Pasko, isang mapang-akit na maliwanag na belen ang itinayo sa burol na tinatanaw ang nayon, na ang mga karakter, na gawang-kamay ni Mario Andreoli, isang retiradong trabahador ng tren, ay binubuo ng libuo-libong ilaw na may mga espesyal na padron na nagbibigay sa representasyon ng kakaibang alindog sa mundo.[2][3] Itinayo ni Andreoli ang orihinal na sentro ng mga pigura ng kuna, na inilaan noong 2007 bilang pinakamalaking belen sa mundo. Ang mga estatwa ay gawa sa mga resikladong materyales. Ang pag-iilaw ng maliwanag na belen ay nangyayari taon-taon tuwing Disyembre 8.
Noong mga araw bago ang ika-8 ng Disyembre 2022, ang petsa kung kailan sinindihan ang Belen, hiniling ni Andreoli na magpagawa ng mga paputok, isang pangyayaring hindi inaasahan nitong mga nakaraang taon. Noong ika-22 ng Disyembre 2022, namatay si Andreoli sa edad na 94. Ang kaniyang trabaho sa paglikha ng sabsaban, paghahanda at konserbasyon nito ay pangangasiwaan at pangangalagaan ng asosasyon na siyang nagpapangalan sa kaniya, na itinatag noong Nobyembre 2, 2017.
Bukod sa sikat na kuna, noong panahon ng Pasko ng Pagkabuhay, lumikha si Andreoli ng isang maliwanag na Via Crucis sa parehong burol.
Para sa Festa di San Lorenzo, lumikha si Andreoli ng isang maliwanag na representasyon ng santo sa ibabaw ng ihawan, ang lugar ng kaniyang maalamat na pagkamartir.
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.