Tajemnica korespondencji (tajemnica komunikowania się[1]) – termin prawniczy wprowadzony w Konstytucji RP:
- art. 49 Konstytucji RP: Zapewnia się wolność i ochronę tajemnicy komunikowania się. Ich ograniczenie może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w ustawie i w sposób w niej określony.
Termin obejmuje dwie tajemnice:
- tajemnicę pocztową wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, obejmującą informacje przekazywane w przesyłkach pocztowych, informacje dotyczące realizowania przekazów pocztowych, dane dotyczące podmiotów korzystających z usług pocztowych oraz dane dotyczące faktu i okoliczności świadczenia usług pocztowych lub korzystania z tych usług.
- tajemnicę telekomunikacyjną wynikającą z art. 159 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, obejmującą dane dotyczące użytkownika, treść indywidualnych komunikatów, dane transmisyjne, dane o lokalizacji oraz dane o próbach uzyskania połączenia między zakończeniami sieci w tym połączenia nieudane.
Wyjątki od nich dopuszcza się tylko w przypadkach przewidzianych ustawą.
Naruszenie tajemnicy korespondencji jest przestępstwem określonym w art. 267 Kodeksu karnego i ścigane jest w Polsce na wniosek pokrzywdzonego.
Przypisy