Ofiara – znana tylko z tytułu pierwsza powieść Henryka Sienkiewicza. Napisał ją w latach 1865–1866 w czasie pobytu w Poświętnem pod Płońskiem, gdzie pracował jako guwerner w rodzinie Wejherów. Razem z Ofiarą przyszły noblista pisał cztery inne powieści, lecz nie doprowadził ich do końca. Sienkiewicz w liście do Konrada Dobrskiego opisywał ją jako malowidło jaskrawe jak wszystko, co wyjść może spod mojego pióra. Bohater na początku skacze, w środku się uczy, a pod koniec płacze. Bohaterką jest córka budowniczego, nad której jednak charakterem nie rozpisywałem się bardzo, chcąc cały ciężar utrzymania powieści zwalić na bohatera samego[1]. Niezadowolony ze swojego dzieła autor spalił rękopis.
Przypisy
- ↑ M. Kosman, Na tropach bohaterów „Quo vadis”, s. 37.
Bibliografia
- Kosman M., Na tropach bohaterów „Quo vadis”, Warszawa 1998, s. 35–38.
- Markiewicz H., Henryk Sienkiewicz, Polski Słownik Biograficzny, t. 37, 1996-1997, s. 203.
- Żabski T., Sienkiewicz, Wrocław 1998, s. 21–22.
Powieści |
|
---|
Nowele i opowiadania |
|
---|
Inne |
|
---|