Neoplan Neobody
|
Dane ogólne
|
Inne nazwy
|
Neoplan N 316 SHD Neobody
|
Producent
|
Neoplan
|
Premiera
|
RAI Maastricht 1996
|
Lata produkcji
|
1996 - 1999/2000
|
Miejsce produkcji
|
Plauen Bolechowo
|
Dane techniczne
|
Typy nadwozia
|
autobus wysokopokładowy (SHD - Superhochdecker)
|
Układ drzwi
|
0-1-1
|
Liczba drzwi
|
2
|
Silniki
|
6-cylindrowy, rzędowy MAN D2866, 11 967 cm3 Mercedes-Benz
|
Moc silników
|
310/350/380/400 KM[1]
|
Skrzynia biegów
|
ZF S6-85, ZF S6-95, 8S-180
|
Liczba przełożeń
|
6/8
|
Długość
|
12 000 mm
|
Szerokość
|
2 500 mm
|
Wysokość
|
3 620 mm (MAN 18.xxx HOCL) 3 600 mm (Dennis Javelin GX)
|
Masa całkowita
|
18 000 kg
|
Rozstaw osi
|
5 800 mm (MAN 18.xxx HOCL) 6 250 mm (Dennis Javelin GX)
|
Wnętrze
|
Liczba miejsc siedzących
|
49
|
Neoplan Neobody – model autobusu wysokopokładowego produkowany przez zakłady Neoplan w Plauen, i Neoplan Polska w Bolechowie.
Historia
Został po raz pierwszy zaprezentowany na targach motoryzacyjnych RAI w holenderskim Maastricht w 1996 r.[2] Był oferowany jako zabudowa na podwoziach dostarczanych przez europejskich producentów - MAN, Mercedes-Benz, Volvo (później również Dennis Javelin GX i Csepel) co obniżało koszty produkcji i cenę zakupu. Tworzony z myślą o eksporcie był plasowany w gamie modelowej producenta niżej od rodziny Transliner, dzieląc z nią ten sam typoszereg (tj. N316 SHD) i nadwozie. Początkowo oferowany na rynkach Europy Wschodniej, zyskał popularność w krajach Europy Zachodniej - Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech i Holandii, sprzedając się w 80 egzemplarzach w ciągu pierwszego roku sprzedażowego. W późniejszym okresie montaż Neobody został ulokowany również w zakładach Neoplan Polska w Bolechowie. Stanowił konkurencję dla MAN Lion's Coach i Mercedes-Benz O350 produkowanych w Turcji[3]. W 1999/2000 r. produkcja modelu Neobody została zakończona wraz ze dyskontynuacją serii Transliner.
Przypisy
- ↑ Neoplan - N316 SHD Neobody - Baza autobusów - InfoBus [online], web.archive.org, 22 lutego 2008 [dostęp 2023-11-14] [zarchiwizowane z adresu 2008-02-22] .
- ↑ Ciężarówki Świata 1997, Warszawa: Print Shops Prego, 1997, s. 193-194, 218-219 (pol.).
- ↑ RüdigerR. Schreiber RüdigerR., Sparlliner, „Lastauto Omnibus”, grudzień 1996, s. 112-113 (niem.).
Bibliografia
- Jerzy Kierecki (red.), Katalog Ciężarówki Świata 1997; ISSN: 1234-2343; Wydawnictwo Prego Print Shops, Warszawa 1997
- Jerzy Kierecki (red.), Katalog Ciężarówki Świata 1999; ISSN: 1234-2343; Wydawnictwo Prego Print Shops, Warszawa 1999