Nazwa pochodzi od miejscowości Muráň. Słowo planina oznacza płaskowyż. Murańska Płanina posiada stosunkowo wyrównaną powierzchnię, strome stoki i głęboko wcięte doliny potoków. Powstała kilkadziesiąt milionów lat temu, później ulegała erozji, podczas fałdowania alpejskiego początkowo uległa obniżeniu, a potem wypiętrzeniu. W większości zbudowana jest ze skał wapiennych porośniętych lasami regla dolnego. W wielu miejscach w lesach tych wznoszą się gołe wapienne turnie, grzędy i skały, występują też typowe dla wapiennego podłoża zjawiska krasowe: groty, wywierzyska i jaskinie w formie głębokich studni. Niektóre jednak miejsca, np. masyw Fabowej Hali (słow. Fabova hoľa) zbudowane są ze skał metamorficznych (granity)[4].
Muránska planina znajduje się w odległości około 100 km od granicy z Polską. Posiada gęstą sieć szlaków turystycznych. Łączna ich długość to około 300 km. Najbardziej popularny szlak to znakowana czerwono tzw. Rudná magistrála, biegnąca z Murańskiej Huty na południowym wschodzie do przełęczy Zbojska na zachodzie. Przez turystów jest to region rzadko zwiedzany i bogaty w dzikie zwierzęta. W rejonie Kľaka występuje najliczniejsza na Słowacji populacja niedźwiedzi. Dobrze zachowana jest także flora, m.in. tylko tutaj na Słowacji występuje rzadki gatunek – wawrzynek murański. Atrakcją turystyczną są wapienne grzędy, skał i różne form rzeźby krasowej. W wielu punktach płaskowyżu znajdują się przygotowane dla turystów platformy widokowe. Panoramy widokowe obejmują Niżne Tatry, Kras Słowacko-Węgierski, Góry Stolickie i sięgają aż po Węgry. Na widocznym z drogi szczycie Cigánka znajdują się ruiny zamku Murań. W części płaskowyżu zwanej Veľká lúka znajduje się jedyna na Słowacji stadnina zimnokrwistych koni górskich o nazwie norik murański[4]. Konie te przebywają przez większą część roku pod gołym niebem - można je często spotkać, pasące się wolno w niewielkich stadach na rozległych polanach płaskowyżu.
Przypisy
↑Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, "Przegląd Geograficzny", tom LXVIII, z 3-4, 1996, str. 457-466
↑Emil Mazúr, Michal Lukniš, B. Balatka, J. Loučková, J. Sládek Geomorfologické členenie SSR a ČSSR. Mapa mierky 1:500 000, Slovenská kartografia, SUGK, Bratislava 1986