Grupa instruktorów cichociemnych, od lewej: por. Mieczysław Różański, kpt. Maksymilian Kruczała, por. Eugeniusz Janczyszyn, ppor. Jerzy Zubrzycki , por. Aleksander Ihnatowicz , mjr Józef Hartman , Jan Kazimierski, por. Antoni Pospieszalski , ppłk Stefan Piotrowski
Maksymilian Robert Kruczała (ur. 6 maja 1905 , zm. 25 marca 1994 w Londynie ) – podpułkownik saperów Polskich Sił Zbrojnych , inżynier .
Życiorys
Urodził się 6 maja 1905[1] . Ukończył gimnazjum[2] .
Od 1927 do 1928 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie[2] . Absolwent Szkoły Podchorążych Inżynierii (VII promocja 1928–1931). 15 sierpnia 1931 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1930 i 7. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 2 batalionu saperów w Puławach[3] [4] . Awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933[2] . W 1938 został przyjęty do Wyższej Szkoły Inżynierii w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1938–1940[5] . Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 50. lokatą w korpusie oficerów saperów, grupa liniowa[1] .
Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej pełnił stanowisko zastępcy dowódcy 10 batalionu saperów [2] . Po przedostaniu się do na Zachód wstąpił do Wojska Polskiego we Francji [2] . Uczestniczył w kampanii francuskiej 1940 jako dowódca kompanii saperów 2 pułku Grenadierów Wielkopolskich [2] . Po upadku Francji trafił do Wielkiej Brytanii i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych . Od 1941 do 1944 podczas szkolenia przyszłych cichociemnych prowadził kurs minerstwa, a także konstruowania, podkładania i rozbrajania ładunków wybuchowych[6] [2] . Był oficerem technicznym i zastępcą dowódcy 2 kompanii 1 batalionu saperów , funkcjonującego w Szkocji w latach 1940–1942. Później był dowódcą 9 kompanii 4 batalionu saperów [2] , działającym od 1945 do 1947. Został awansowany na stopień majora , a później na stopień podpułkownika [2] .
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii[2] . Zmarł 25 marca 1994 w Londynie[2] . Jego prochy zostały pochowane w kolumbarium przy kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie [2] . Był żonaty z Henryka Święchowską (1908–1995), która była stomatologiem[2] .
Ordery i odznaczenia
Przypisy
↑ a b c Rybka i Stepan 2006 ↓ , s. 250.
↑ a b c d e f g h i j k l m Maksymilian Kruczała . stankiewicze.com. [dostęp 2017-06-25].
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓ , Nr 6 z 15 sierpnia 1931, s. 308, 315.
↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓ , s. 264, 750.
↑ Rybka i Stepan 2006 ↓ , s. 482.
↑ J.Z.: Instruktorzy . polityka.pl, 2016-04-26. [dostęp 2017-06-25].
↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski . „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej ”, s. 15, Nr 2 z 15 lipca 1987.
Bibliografia