Kwas nadoctowy
Kwas nadoctowy
|
Nazewnictwo
|
|
Inne nazwy i oznaczenia
|
PAA
|
|
Ogólne informacje
|
Wzór sumaryczny
|
C2H4O3
|
Inne wzory
|
CH3COOOH
|
Masa molowa
|
76,05 g/mol
|
Wygląd
|
Bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu
|
Identyfikacja
|
Numer CAS
|
79-21-0
|
PubChem
|
6585
|
DrugBank
|
DB14556
|
|
InChI
|
InChI=1S/C2H4O3/c1-2(3)5-4/h4H,1H3
|
InChIKey
|
KFSLWBXXFJQRDL-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
Niebezpieczeństwa
|
Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich
|
|
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
|
Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI[2]
|
|
|
Zwroty H
|
H226, H242, H302, H312, H314, H332, H400
|
Zwroty P
|
P210, P234, P260, P280, P305+P351+P338, P370+P378
|
|
Europejskie oznakowanie substancji
|
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne
|
Na podstawie podanej karty charakterystyki
|
|
|
|
Żrący (C)
|
Utleniający (O)
|
Groźny dla środowiska (N)
|
|
|
Zwroty R
|
R7, R20/21/22, R35, R50
|
Zwroty S
|
S3/7, S14, S26, S36/37/39, S45, S61
|
|
Temperatura zapłonu
|
40,5 °C
|
Numer RTECS
|
SD8750000
|
|
Podobne związki
|
Podobne związki
|
kwas octowy
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
Kwas nadoctowy, CH3COOOH – organiczny związek chemiczny z grupy peroksokwasów, nadtlenowa pochodna kwasu octowego. Jest żrący i ma silne właściwości utleniające. Stosowany jako środek dezynfekcyjny, wybielacz oraz utleniacz w preparatyce chemicznej.
Kwas nadoctowy używany jest m.in. jako środek bielący do włókien naturalnych poprzez utlenianie. Zaletami są:
- wyższy potencjał utleniający w porównaniu do perhydrolu (nadtlenku wodoru)
- możliwość prowadzenia procesu bielenia w temperaturze 60 °C (bielenie perhydrolem przeprowadza się w temperaturze 98 °C)
- proces bielenia wykonuje się w kąpieli w zakresie pH 6–8 (bielenie perhydrolem wymaga stosowania środowiska silnie alkalicznego (pH>11)
Ze względu na powodowanie nieodwracalnych zmian w komórkach drobnoustrojów stosowany jest w dezynfekcji. Jest aktywny w stosunku do form wegetatywnych i przetrwalników. Do celów wyjaławiających stosuje się roztwory o stężeniu 0,1–0,5%. Jego zastosowanie jest jednak ograniczone toksycznością i reaktywnością. W roztworach wodnych rozkłada się do tlenu i kwasu octowego[3].
Przypisy
- ↑ a b c David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-420, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- ↑ Kwas nadoctowy, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2017-04-28] (ang.).
- ↑ Stanisław Janicki, Adolf Fiebig, Małgorzata Sznitowska, Teresa Achmatowicz: Farmacja stosowana. Podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2847-7. Brak numerów stron w książce
|
|