Jeanne Demessieux
Jeanne Marie-Madeleine Demessieux[1] (ur. 13 lutego 1921 w Montpellier, zm. 11 listopada 1968 w Paryżu[2][3]) – francuska organistka i kompozytorka.
Życiorys
Studiowała w Konserwatorium Paryskim, gdzie ukończyła z wyróżnieniem klasę harmoniki u Jeana Gallona (1937), fortepianu u Magdy Tagliaferro (1939), fugi u Noëla Gallona (1939) oraz organów u Marcela Dupré (1941)[3]. Była organistką paryskich kościołów Saint-Esprit (1933–1962) i La Madeleine (1962–1968)[3]. Wykładała w konserwatoriach w Nancy (1950–1953) i Liège (1952–1968)[3].
W 1946 roku dała swój pierwszy koncert w Paryżu[1][3]. W późniejszych latach podróżowała z recitalami, występując m.in. w Londynie (1947), Edynburgu (1948), Salzburgu (1949) i Stanach Zjednoczonych (1953, 1955 i 1958)[1]. Jako pierwsza kobieta dostąpiła zaszczytu gry na organach w katedrze westminsterskiej i opactwie westminsterskim[1][4]. Grała też podczas ceremonii konsekracji archikatedry Chrystusa Króla w Liverpoolu w 1967 roku[1][4]. Nagrywała dla wytwórni muzycznej Decca[2]. Ceniono jej talent improwizatorski[2]. Wyróżniała się jako interpretatorka dzieł organowych Césara Francka i Ferenca Liszta[2].
Kompozycje
Utwory na organy solo
- Nativité op. 4 (Skomponowany w 1943/44 roku. Sampzon: Delatour France, 2005)
- Six Études op. 5 (Skomponowany w 1944 roku. Paryż: Bornemann/Leduc, 1946)
- Pointes
- Tierces
- Sixtes
- Accords alternés
- Notes répétées
- Octaves
- Sept Méditations sur le Saint-Esprit op. 6 (Skomponowany w 1945–47 roku. Paryż: Durand, 1947)
- Veni Sancte Spiritus
- Les Eaux
- Pentecôte
- Dogme
- Consolateur
- Paix
- Lumière
- Triptyque op. 7 (Skomponowany w 1947 roku. Paryż: Durand, 1949)
- Twelve Choral-Preludes on Gregorian Chant Themes op. 8 (Skomponowany w 1947 roku. Boston, MA (USA): McLaughlin & Reilly, 1950)
- Rorate Caeli
- Adeste Fideles
- Attende Domine
- Stabat Mater
- Vexilla Regis
- Hosanna Filio David
- O filii et filiae
- Veni Creator Spiritus
- Ubi Caritas
- In Manus Tuas
- Tu Es Petrus
- Domine Jesu
- Andante (Chant donné) (Skomponowany w 1953 roku, w: 64 Leçons d'Harmonie, offertes en hommage à Jean Gallon, opublikowany przez Claude’a Delvincourt. Paryż: Durand, 1953)
- Te Deum op. 11 (Skomponowany w 1957/58 roku. Paryż: Durand, 1959)
- Répons pour le Temps de Pâques: Victimae Paschali Laudes (Skomponowany w 1962/63 roku. Paryż: Durand, 1970)
- Répons pour les Temps Liturgiques (Skomponowany w 1962–66 roku. Sampzon: Delatour France, 2006)
- Répons pour le temps du Très-Saint-Rosaire: Ave Maria
- Répons pour le temps d'Advent: Consolamini
- Répons pour le temps du Saint-Sacrement: Lauda Sion (Pierwsza wersja, 1963)
- Répons pour le temps du Saint-Sacrement: Lauda Sion (Druga wersja, 1966)
- Prélude et Fugue en Ut op. 13 (Skomponowany w 1964 roku. Paryż: Durand, 1965)
Organy i orkiestrę
- Poème op. 9 (Skomponowany w 1949 roku. Paryż: Durand, 1952)
Utwory fortepianowe
- 7 Pièces inédites (Sampzon: Delatour France, 2011)
- Le chant des petits oiseaux
- Berceuse et impromptu
- Romance sans paroles
- Allegro
- Mazurka
- Valse n° 1
- Murmure des bois
- Berceuse (1926)
- Suite (1938)
- Prélude
- Scherzetto
- Menuet
- Toccata
- Étude (Skomponowany w 1938 roku. Niepublikowane.)
- Trois Préludes (Skomponowany w 1939 roku. Niepublikowane.)
Głos i fortepian
- Le Moulin (Skomponowany w 1937 roku. Niepublikowane.)
- Soudainement contre les Vitres (Skomponowany w 1940 roku. Niepublikowane.)
- Sonnet de Michel-Ange (Skomponowany w 1949 roku. Niepublikowane.)
- Action de grâce (Bez daty. Niepublikowane.)
- Cavalier (Bez daty. Niepublikowane.)
- Le Vase brisé (Bez daty. Niepublikowane.)
Utwory kameralne
- Sonate na skrzypce i fortepian (Skomponowany w 1940 roku. Sampzon: Delatour France, 2013)
- Allegro moderato
- Adagio cantabile
- Thème et variations
- Ballade op. 12 na róg i fortepian (Skomponowany w 1962 roku. Paryż: Durand, 1962)
- Kwartet smyczkowy (Bez daty. Niepublikowane.)
Utwory chóralne
- Cantate pour le Jeudi Saint a głosy solowe, chór i organy (Skomponowany w 1938 roku. Niepublikowane.)
- Barques Célestes na chór (Skomponowany w 1938 roku. Niepublikowane.)
- Consolamini na chór (Skomponowany w 1950 roku. Niepublikowane.)
- Chanson de Roland op. 10 na mezzosopran, chór i orkiestrę (Skomponowany w 1951–56 roku. Paryż: Leduc)
Inne kompozycje
- Dwie części symfoniczne na orkiestrę (Skomponowany w 1941 roku. Niepublikowane.)
- Georg Friedrich Händel: Cadenzas na koncerty organowe nr 1 i 2 (Niepublikowane.)
- Ferenc Liszt: Funérailles, zaaranżowane na organy (Sampzon: Delatour France, 2010)
Przypisy
- ↑ a b c d e The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 223. ISBN 978-0-19-957854-2.
- ↑ a b c d Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 397. ISBN 83-224-0223-6.
- ↑ a b c d e The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 209. ISBN 0-674-37299-9.
- ↑ a b Maggy Hendry, Jenny Uglow: The Palgrave Macmillan Dictionary of Women’s Biography. New York: Palgrave Macmillan, 2005, s. 166. ISBN 978-1-4039-3448-2.
Bibliografia
- Association des Amis de l'Orgue, Jeanne Demessieux: Journal (1934-1946). L'Orgue No. 287-288 (2009).
- Association Maurice et Marie-Madeleine Duruflé, Hommage à Jeanne Demessieux. Bulletin No. 9 (2009).
- Barnaby Page, Jeanne Demessieux. Organists' Review (wrzesień 2018), s. 9–13.
- Dominique Tréfouel, Jeanne Demessieux. Lyon: J2C/ALDRUI Éditions, 2005. ISBN 2-906196-14-2.
- Christiane Trieu-Colleney, Jeanne Demessieux: une vie de luttes et de gloire. Avignon: Les Presses Universelles, 1977.
- Martin Welzel, Jeanne Demessieux (1921-1968): A critical examination of her life (DMA Dissertation, University of Washington, Seattle). Ann Arbor, Michigan (USA): ProQuest, 2005.
Linki zewnętrzne
|
|