Een ulevel is een gestoken snoepje in de vorm van een kussentje van zo'n 2 centimeter groot. De kussentjes zijn gemaakt van gestold suikerdeeg. Voorbeelden zijn…

Een ulevel is een gestoken snoepje in de vorm van een kussentje van zo'n 2 centimeter groot. De kussentjes zijn gemaakt van gestold suikerdeeg. Voorbeelden zijn het Zwolse balletje, de Zeeuwse babbelaar en het Haagse hopje. Ulevellen kan men onder andere aantreffen in ambachtelijke snoepwinkels.
Verschillende auteurs verwijzen naar het Italiaans ulivella, olijfje, verkleinwoord van uliva. Mogelijk ook ulivello, de vrucht van de duindoorn. In geen geval komt het woord van een heer Uhlenfeld, deze foute opvatting is indirect door Multatuli geïnspireerd.[1]
Ulevellen worden gemaakt door witte suiker te verwarmen tot deze vloeibaar is. Hierna kan een smaak aan de vloeistof worden toegevoegd, bijvoorbeeld geraspte citroenschil. Hierna wordt de vloeistof weer afgekoeld terwijl deze geroerd wordt. Als de suiker stijf wordt, is het tijd om deze in druppels op bakpapier te verdelen. Nadat deze helemaal zijn afgekoeld, zijn de ulevellen klaar.
Van oudsher werden ulevellen ambachtelijk (ofwel met de hand) gemaakt. Door de tijd heen werd de fabricage van ulevellen grotendeels machinaal. Naar hun eigen zeggen worden in Nederland enkel de Zwolse balletjes nog op ambachtelijke wijze met de hand gefabriceerd.
Kinderboekenschrijfster Henriëtte Blaauw schreef een versje over jarige Jetje die ulevellen uitdeelt. Kinderkoor Jacob Hamel en diverse andere kinderkoren hadden dit op hun repertoire staan. De tekst luidde:
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.