Putipú

El putipú (en italià, putipù), també anomenat cupa cupa; és un instrument musical membranòfon utilitzat tradicionalment en la música popular de gran part

Putipú
Infotaula d'instrument musicalPutipú
Tipusinstrument musical Modifica el valor a Wikidata
Classificació Hornbostel-Sachs23 Modifica el valor a Wikidata

El putipú (en italià, putipù), també anomenat cupa cupa; és un instrument musical membranòfon utilitzat tradicionalment en la música popular de gran part del sud d'Itàlia,[1][2][3] en particular de Nàpols i regions circumdants.[4] Es tracta d'un tambor de fricció, format per una caixa de ressonància cilíndrica tancada a la part superior per una membrana tensada, amb una canya de bambú unida al centre.[5] L'instrument s'executa fregant la vareta amb la mà humida,[6] un drap o una esponja, cosa que fa que la membrana vibri.

El putipú existeix en diverses variants, que es diferencien pels materials i les dimensions. Altres noms comuns són caccavella, puti-puti, pignato, cute-cute, cupellone, bufù (a Molise) i cupa-cupa (especialment a Pulla). Alguns d'aquests noms són onomatopeies del so. L'instrument també s'anomena pernacchiatore (literalment, «bufador de gerds») a causa del seu so.

Parts i variacions

L'instrument està compost per una membrana feta de pell d'animal (generalment de cabra)[7] o lona tosca, canya (generalment, bambú) i una cambra de ressonància (generalment de fusta, estany o terracota). La vareta està lligada al centre de la membrana que l'envolta a la punta.

En les variants anomenades caccavella i pan-bomba, la caixa de ressonància està feta de terrissa (d'una argila de gran qualitat que s'utilitza al sud d'Itàlia per fer gerros, plats i paelles). El putipú, pròpiament dit, utilitza una petita tina o barril de fusta, i el cupellone n'utilitza un de més gran. Les vores de la caixa de ressonància poden estar decorades amb cintes de colors.

Referències

  1. «Putipú | Diccionari Glosbe Català-Italià». Glosbe. [Consulta: 11 octubre 2024].
  2. Magazine, The Editors of Think Italian!. Read & Think Italian, Premium Third Edition (en anglès). McGraw Hill Professional, 2021-12-10, p. 147. ISBN 978-1-260-47456-5. 
  3. Traisci, Lello. Suoni e Ritmi della Terra (en italià). Passerino Editore, 2023-09-19. ISBN 979-12-224-4961-6. 
  4. Iodice, Gaetano. Parole Appassiunate (en italià). Youcanprint, 2019-02-08. ISBN 978-88-316-0216-7. 
  5. Saitta, Carmelo. Percussion: Instrumentation and Orchestration Criteria for Composing with Non-scalar Pitch Instruments (en anglès). Saitta Publicaciones Musicales, 1998, p. 20. 
  6. Viviani, Raffaele. Teatro Vol. Vi (en italià). Guida Editori, 1987, p. 280. ISBN 978-88-7835-157-8. 
  7. Facchin, Guido. Le percussioni (en italià). EDT srl, 2000, p. 382. ISBN 978-88-7063-251-4. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.